Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

Αμερικανός επενδυτής: Το ύψος του ελληνικού χρέους είναι το ψέμα του αιώνα!! ...


O Aμερικανός μεγαλοεπενδυτής Πολ Kαζαριάν, ο μεγαλύτερος ιδιώτης επενδυτής στην Ελλάδα, πιστεύει ότι η χώρα μας δεν έχει πρόβλημα χρέους, διότι αυτό απλούστατα ανέρχεται όχι στο 177% αλλά στο 71% του ΑΕΠ της.

Συνεπώς «το ύψος του ελληνικού χρέους είναι το ψέμα του αιώνα», όπως είπε χαρακτηριστικά ο Kαζαριάν στην διαδικτυακή έκδοση του περιοδικού Spiegel.
Ο 61xρονος ιδρυτής της αμερικανικής επενδυτικής εταιρείας Japanica Partners, ο οποίος υπήρξε στο παρελθόν τραπεζίτης της Goldman Sachs, στηρίζει την άποψή του έχοντας ως κριτήριο το χρονικό και όχι το ονομαστικό ύψος του στον τρόπο προσδιορισμού του χρέους: Eάν υπολογίσει κανείς σωστά το ελληνικό χρέος, το ύψος του δεν ανέρχεται στο 177%, αλλά το ανώτερο στο 71% του ελληνικού ΑΕΠ. Σύμφωνα με τον Καζαριάν ο υπολογισμός του χρέους θα πρέπει να γίνει λοιπόν όχι με βάση την ονομαστική του αξία, δηλαδή 312 δισ. ευρώ το 2015, αλλά με βάση την χρονική αξία των υποχρεώσεων της Ελλάδας. Θα πρέπει, δηλαδή, να συνυπολογισθεί «η κεκαλυμμένη διαγραφή» μέρους του ελληνικού χρέους, όχι μόνο δια του χαμηλού επιτοκίου, αλλά και δια της μεγάλης παρατάσεως της έναρξης αποπληρωμής του χρέους ήτοι δέκα χρόνια αργότερα από ό,τι είχε αρχικά συμφωνηθεί και αυτό σημαίνει «μικρότερη επιβάρυνση λόγω του πληθωρισμού», όπως είπε στο γερμανικό περιοδικό. «Η χρονική αξία είναι η βάση της χρηματοοικονομικής λογιστικής» τονίζει μάλιστα ο Αμερικανός μεγαλοεπενδυτής στο Spiegel. Επισημαίνει δε επίσης ότι «η Ελλάδα πιέζεται να πάρει περισσότερη οικονομική βοήθεια από τις χώρες του ευρώ, αυτές δίνουν μόνο υπό την προϋπόθεση των δημοσιονομικών πλεονασμάτων και ωθούν την κυβέρνηση σε βαρύ πρόγραμμα λιτότητας και σε αντιλαϊκές και συχνά αμφισβητούμενες μεταρρυθμίσεις». 
H λύση την οποία προτείνει ο Καζαριάν είναι να αποδείξει η Ελλάδα καταρχάς το αληθινό ύψος του χρέους της «με βάση τους διεθνώς αναγνωρισμένους κανόνες», διότι «τότε θα γίνονταν εμφανές ότι το χρέος της είναι στην πραγματικότητα μικρότερο από εκείνο άλλων χωρών».
http://www.iefimerida.gr/  

Γιάννης Γκιόλας: Προϋπολογισμός για σταθερότητα, ανάπτυξη και δίκαιη κατανομή των βαρών

e-mail  στο blog ....
ΓΙΑΝΝΗΣ ΓΚΙΟΛΑΣ
ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ    ΣΥΡΙΖΑ  ΑΡΓΟΛΙΔΑΣ
ΑΣΚΛΗΠΙΟΥ    1      ΝΑΥΠΛΙΟ
ΤΗΛ - FΑΧ   27520-99454
Email    yiannispolitiko@hotmail.com                                                        5-12-16


Γιάννης Γκιόλας:   Προϋπολογισμός για σταθερότητα,    ανάπτυξη     και δίκαιη κατανομή των βαρών( βίντεο)

ΣΤΟΥΣ βασικούς στόχους –άξονες του προϋπολογισμού του 2017 , αναφέρθηκε ο βουλευτής Αργολίδας  του ΣΥΡΙΖΑ Γιάννης Γκιόλας κατά την τοποθέτηση του στη Διαρκή Επιτροπή Οικονομικών Υποθέσεων της Βουλής.
Ο  κ. Γκιόλας τόνισε, μεταξύ άλλων, ότι ο  προϋπολογισμός  του 2017 έχει τρεις επιμέρους στόχους:
Τη δημοσιονομική σταθερότητα
Την οικονομική ανάπτυξη
Τη δίκαιη κατανομή βαρών και οφειλών.
‘Όπως επισήμανε   ο κ. Γκιόλας  οι αποφάσεις του EUROGROUP  του Μαΐου 2016 αναγνωρίζουν σαφώς τη μη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, και διατυπώνεται, για πρώτη φορά, ότι θα ληφθούν  μέτρα απομείωσης,  ελάφρυνσης του χρέους βραχυπρόθεσμα, μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.
Και ο κ. Γκιόλας  συνέχισε          :
΄΄Μεγάλη σημασία έχει ο καθορισμός αυτών των μέτρων να γίνει άμεσα, ώστε να επιτευχθεί η αποκατάσταση  της εμπιστοσύνης των διεθνών αγορών , η σταδιακή αποκλιμάκωση του κόστους δανεισμού επιτοκίων και η  μείωση κόστους δανεισμού των ελληνικών επιχειρήσεων και του ιδιωτικού τομέα..
Όλα αυτά θα συμβάλλουν καθοριστικά σ την απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας  για ένταξη της χώρας μας στην ποσοτική χαλάρωση που θα δώσει και το ΄΄σήμα΄΄  για αύξηση του επενδυτικού ενδιαφέροντος,  κατέληξε  στην ομιλία του ο κ. Γκιόλας.
Περισσότερα στο βίντεο που ακολουθεί…


Όταν μιλάμε για οικογενειοκρατία....


Πόρισμα ΦΩΤΙΑ: Αστρονομικά ποσά από τον Ερυθρό Σταυρό 

πήγαιναν στην Μπακογιάννη! 

dorakori056

Αμοιβή της τάξης των 320.000 ευρώ τον χρόνο εισέπραττε η κόρη της πρώην υπουργού Εξωτερικών της Ν.Δ., κα Αλεξία Μπακογιάννη, από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό, για τις υπηρεσίες της ως «σαμαρείτισσα» δημοσίων σχέσεων.
Κόντρα στο πνεύμα της εθελοντικής προσφοράς που χαρακτηρίζει το έργο του ΕΕΣ, η εταιρεία της κυρίας Μπακογιάννη, ανέπτυξε μονοπωλιακή επαγγελματική σχέση με τον οργανισμό επί προεδρίας του κ. Ανδρέα Μαρτίνη, μέσω απευθείας αναθέσεων και υπογραφής συμβάσεων, χωρίς προηγούμενες αποφάσεις διοικητικών συμβουλίων. Πράξεις που ερευνώνται από τις αρμόδιες ελεγκτικές αρχές.

Αιχμή αυτής της σχέσης υπήρξε η διαφημιστική προβολή του ετήσιου Πανελληνίου Εράνου του Ερυθρού Σταυρού, έργο για το οποίο η επιχειρηματίας έλαβε μόνο κατά τη χρονιά του 2009 το 20% του συνολικού ποσού που συγκεντρώθηκε από το υστέρημα των πολιτών!
Τα παραπάνω περιλαμβάνονται σε πόρισμα-φωτιά του Σώματος Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας, για το οποίο είναι ενήμερη η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας, σε σχέση με τα πεπραγμένα της διοίκησης Μαρτίνη, αναφορικά με τη διενέργεια του Πανελληνίου Εράνου και τη διαχείριση των εσόδων.
>>>>>>>>>>>

Γιάννης Σπετσιώτης και Τζένη Ντεστάκου εκπαιδευτικοί, περί εκπαιδευτικών θεμάτων στην Ερμιονίδα τον 19ο αιώνα...

Μια ακόμα έρευνά τους στα έγκατα... 
των δημόσιων βιβλιοθηκών και αρχείων!
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΙΩΑΝ. ΜΙΛΗΣΗΣ
(1824-1898)

Γιάννης Σπετσιώτης – Τζένη Ντεστάκου
Στην επέτειο των 118 χρόνων από τον θάνατο του Γ.Ι.Μ. (5-12-1898), επιφανούς πολιτικού της Ερμιονίδας, δημοσιεύουμε δύο τιμητικά κείμενα που αναφέρονται στις απόψεις και τις ενέργειές του για την εκπαίδευση των κοριτσιών κατά τον 19ο αιώνα.
Το πρώτο είναι το υπ. αρ. 391/16 Ιανουαρίου 1876 έγγραφο «του Υπουργείου Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως προς τον Έπαρχον Σπετσών & Ερμιονίδος», από τα ελάχιστα που έχουν διασωθεί και υπογράφει ο ίδιος ο Γ.Ι.Μ., ως Υπουργός Παιδείας, για εκπαιδευτικά θέματα που αφορούν την επαρχία μας (Ερμιονίδα), στην οποία εκλεγόταν ανελλιπώς ως βουλευτής.
Με το έγγραφο αυτό αιτείται τη σύσταση δύο σχολείων θηλέων, ένα στην Ερμιόνη και ένα στα Δίδυμα, παρ’ όλο που δεν υπάρχει η σχετική αίτηση εκ μέρους των αρμοδίων.

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΏΝ
ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΕΩΣ
           
Προς:
Τον Έπαρχον Σπετσών & Ερμιονίδος

«Περί συστάσεως δύο Δημοτικών Σχολείων των κορασίων εν τοις Δήμοις Ερμιόνης & Διδύμου» 

Εις τους δήμους Ερμιόνης & Διδύμου καθίσταται αναγκαιότητα η σύστασις δημοτικών σχολείων των κορασίων, αλλ’ επειδή προαπαιτείται τούτου, αίτησις των αρμοδίων δημοτικών συμβουλίων (ην και περί του ενός τούτου εξέφρασεν ευχήν το επαρχιακόν συμβούλιον δικαιολογούν την ανάγκη της συστάσεως του) διά τούτο, καθοδηγήσατε τους αρμοδίους, καθιστούντες αυτοίς προσέτι γνωστόν, ότι το δημόσιον θέλει λάβει εις βάρος του το ήμισυ της μισθοδοσίας των διοριζομένων δημοδιδασκάλων ήτοι δραχμάς τριάκοντα κατά μήνα δι εκάστην. Συμμορφωθήτωσαν προς τας από 5ης Μαΐου 1867 και 10ης Δεκεμβρίου 1868 εγκυκλίους του Υπουργείου ου  προϊστάμεθα, περιεχομένας εν σελ. 454 και 474 του Βου του Π. Κλάδου συλλογής και ενεργησάτω τω επαρχίω τα περαιτέρω.
Ο Υπουργός
Γεώργιος Ι. Μίλησης


Στο δεύτερο καταγράφονται οι απόψεις του για τα Σχολεία Θηλέων, οι οποίες περιλαμβάνονται στο Ε΄ κεφαλαίο του Νομοσχεδίου που κατέθεσε στη Βουλή, «Περί Δημοτικής και Γυμνασιακής Παιδεύσεως». Είναι σημαντικό το γεγονός ότι με αυτό καθιερώνεται για πρώτη φορά η κατώτερη βαθμίδα της Μέσης Εκπαίδευσης και για τα κορίτσια, που μέχρι τότε φοιτούσαν στα 4/τάξια Δημοτικά Σχολεία Θηλέων. 


---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Το σχόλιο του blog: Σε αυτούς τους επιφανείς άνδρες των γραμμάτων και της πολιτικής, χρωστάμε  την ελληνική παιδεία και μάλιστα σε τόσο δύσκολους χρόνους για την Πατρίδα. 
Είμαστε υπερήφανοι που ο Γεώργιος Ιών. Μίλησης ήταν γέννημα θρέμμα  της Ερμιονίδας. 
Ας είναι  αιωνία του η μνήμη.
 Προς τούτου,  ας αναλογιστούν τις ευθύνες  τους οι  Υπουργοί Παιδείας, - πειθήνια όργανα των πολιτικών της εκάστοτε κυβέρνησης τους χρόνους της μεταπολίτευσης στην Ελλάδα -  για  τα καταστροφικά αποτελέσματα που είχαν οι πολιτικές επιλογές τους,  στη μαθητιώσα και σπουδάζουσα νεολαία μας και κατ' επέκταση στην ελληνική κοινωνία… 
ΣΤΑΜ. ΔΑΜ. 

Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2016

«Φύλακες γρηγορείτε»… - Αν όχι οι ίδιοι, οι απόγονοι των φονιάδων είναι ανάμεσά μας και θα επαναλάβουν την ιστορία....

Mικρό απόσπασμα από το κλασικό βιβλίο του Μενέλαου Λουντέμη
«Ο Μεγάλος Δεκέμβρης»
 ----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Όποιος έζησε στις 3 του Δεκέμβρη, στις 4 μπορούσε να πεθάνει.



Ο προορισμός του ανθρώπου, που είναι: να κάνει κάτι μεγάλο ή να ζήσει κάτι μεγάλο, εκπληρώνεται. Γιατί ο λαός, ο Αθηναϊκός λαός, κείνη τη μεγάλη μέρα αποκαλύφθηκε μπροστά στο ίδιο του το μεγαλείο.
Η μέρα αποβραδίς ήτανε βροχερή. Ήτανε μια νύχτα βαριά από γεγονότα. Ο λαός είχε οχτώ χρόνια να πει: «Θα γίνει το δικό μου!» Οι δολοφόνοι τροχίζανε τα σπαθιά τους, ο λαός ετοίμαζε τη φωνή του.
Αύριο θα μιλήσουμε κι οι δυο. Είναι χιλιάδες χρόνια τώρα που η φωνή του λαού ακούεται, φτάνει να μην είναι παράφωνη.
Όλοι κοιμηθήκαμε σίγουροι και αποφασισμένοι. Ούτε στιγμή από κανενός το μυαλό δεν πέρασε ο δισταγμός. Ούτε στιγμή δεν ταλαντεύτηκε η ψυχή.
-Αύριο λοιπόν.

Ήτανε μια νύχτα που στα σπλάχνα της επώαζε τη θύελλα. Μέσα στους δρόμους της ψυχής άρχιζαν υπόκωφοι οι βρυχηθμοί του ανήμερου εκείνου θηρίου, που λέγεται «προδομένος άνθρωπος».
Ο Λαός είναι λίμνη, δεν είναι ωκεανός, όμως -αλί στον που θα την ταράξει. Πρέπει νάναι ή τρελός ή κακούργος. Κι αλλοίμονο! ο δικός μας ήταν κι απ’ τα δυο.
Όμως ας ξαναγυρίσουμε στη νύχτα, σ’ αυτή τη νύχτα του μεγάλου διλήμματος.
Στους κρύους δρόμους κυλούσαν ύπουλες οι σκιές του κακού.
Ένας ψηλός ολέθριος άνθρωπος σηκώθηκε να πάει στο κρεβάτι του γράφοντας πάνω στο φάκελο της συνείδησής του τη λέξη Σφαγή.


"Όποιος έζησε στις 3 του Δεκέμβρη, στις 4 μπορούσε να πεθάνει.
Ο προορισμός του ανθρώπου, που είναι: να κάνει κάτι μεγάλο ή να ζήσει κάτι μεγάλο, εκπληρώνεται. Γιατί ο λαός, ο Αθηναϊκός λαός, κείνη τη μεγάλη μέρα αποκαλύφθηκε μπροστά στο ίδιο του το μεγαλείο.
Η μέρα αποβραδίς ήτανε βροχερή. Ήτανε μια νύχτα βαριά από γεγονότα. Ο λαός είχε οχτώ χρόνια να πει: «Θα γίνει το δικό μου!» Οι δολοφόνοι τροχίζανε τα σπαθιά τους, ο λαός ετοίμαζε τη φωνή του. 
Αύριο θα μιλήσουμε κι οι δυο. Είναι χιλιάδες χρόνια τώρα που η φωνή του λαού ακούεται, φτάνει να μην είναι παράφωνη.
Όλοι κοιμηθήκαμε σίγουροι και αποφασισμένοι. Ούτε στιγμή από κανενός το μυαλό δεν πέρασε ο δισταγμός. Ούτε στιγμή δεν ταλαντεύτηκε η ψυχή.
-Αύριο λοιπόν.
Ήτανε μια νύχτα που στα σπλάχνα της επώαζε τη θύελλα. Μέσα στους δρόμους της ψυχής άρχιζαν υπόκωφοι οι βρυχηθμοί του ανήμερου εκείνου θηρίου, που λέγεται «προδομένος άνθρωπος».
Ο Λαός είναι λίμνη, δεν είναι ωκεανός, όμως -αλί στον που θα την ταράξει. Πρέπει νάναι ή τρελός ή κακούργος. Κι αλλοίμονο! ο δικός μας ήταν κι απ’ τα δυο.
Όμως ας ξαναγυρίσουμε στη νύχτα, σ’ αυτή τη νύχτα του μεγάλου διλήμματος.
Στους κρύους δρόμους κυλούσαν ύπουλες οι σκιές του κακού.
Ένας ψηλός ολέθριος άνθρωπος σηκώθηκε να πάει στο κρεβάτι του γράφοντας πάνω στο φάκελο της συνείδησής του τη λέξη Σφαγή.
Όλη τη νύχτα έβρεχε. Η ψυχή ήταν μουσκεμένη από ιδρώτα και δάκρυα.
Ολονυχτίς οι καμπάνες χτυπούσαν το σηκωμό του γένους. «Η πατρίδα σε κίνδυνο». Ολονυχτίς. Αύριο θα κατεβαίναμε όλοι, γιατί όλοι ήμασταν σύμφωνοι κι όλοι αδικημένοι. Την άλλη μέρα κλείσανε όλες οι πόρτες, τα παράθυρα, οι φάμπρικες κι ένας άνθρωπος κατέβηκε μέσα στην Αθήνα και τη γιόμισε. Ήταν 3 χιλιάδων χρόνων (όσο ήταν κι η αδικία).
Ήταν ήρεμος, αποφασιστικός. Είχε μια ολύμπια αταραξία και σιγουριά.
Πέρασε. Και στους δρόμους έμειναν τα’ αχνάρια του σαν αντίλαλοι απ’ την παντοδύναμη σιωπή. Περπάτησε με τα βήματα των προγονικών του θεών και ηρώων.
Μέσα στη φάτνη της ψυχής έσπαζαν μια μια οι πόρτες της μνήμης. Όσο όξος τον πότισαν οι προαιώνιοι δυνάστες, όσα λογχίσματα του δώσανε οι μισθοφόροι δούλοι. Ο άνθρωπος μ’ όσες φορεσιές και μ’ όσα χρώματα φόρεσε πάνω στη γη ο προλύτης, ο κάφρος, ο πληβείος, ο δουλοπάροικος.. με το χιτώνα, με τη μπλούζα, με την κελεμπία, με τη φέρμελη. Όλος ο άνθρωπος που έπασχε σ’ όλα τα κλίματα και τους καιρούς βρήκε τη φωνή του στις τρεις ακριβώς του Δεκέμβρη του 1944 μέσα στους δρόμους της Αθήνας. Λευτεριά ή θάνατος!
Οι φονιάδες είχανε αποφασίσει αποβραδίς: «Θάνατος!»
Είκοσι μερόνυχτα, οι Εγγλέζοι και οι δούλοι τους κόλλησαν απάνω σε μια ημερομηνία: «10 του Δεκέμβρη». Και σε μια λέξη: «αφοπλισμός». Ο προτέκτορας πήγαινε με τα νερά του Λαού. Τον αποκοίμιζε με την ισοπολιτεία και τη «Λαοκρατία» του.
Την 1 του Δεκέμβρη αδιάντροπα, απροειδοποίητα, δίνοντας μια κλωτσιά στα προσχήματα, φανερώνει ολόκληρο τον αποτρόπαιο σκοπό του. Ν’ αφοπλίσει, χωρίς όρους, τον Ελληνικό Στρατό για χάρη και προς όφελος των Εγγλέζων.
Αυτή ήταν η απότομη στροφή των 360 μοιρών που είχε υποσχεθεί.
Η υπαναχώρηση έγινε την 1 του Δεκέμβρη. Οι αντιπρόσωποι του Λαού στην Κυβέρνηση αποχώρησαν και το ανακοίνωσαν στο Λαό. Ο Λαός εγκαταλείπει τα έργα του και κατεβαίνει στο δρόμο να ζητήσει το λόγο. Ο υψηλός βλάκας απαντάει με φωτιά. Δεν τον συγκινούσε η φωνή του Λαού. Κείνος άκουε μόνο τη «φωνή του Κυρίου του»…
Ο Λαός κατεβαίνει να θάψει τα θύματά του…
Ήταν μια κηδεία που οι ζωντανοί δε θα ξαναδούν άλλη.
Οι μεγάλες αρτηρίες της πρωτεύουσας πλημμύρισαν από τον οργισμένο Λαοχείμαρρο.
Με βήματα βουβά και ψυχή γιομάτη κοχλασμό ο λαός σταμάτησε πάνω απ’ τα 28 φέρετρα. ήταν 28 κορμιά που έφυγαν απ’ ανάμεσά μας με έκπληκτα μάτια. Τα φέρετρα έκλειναν 28 στόματα που φώναξαν ως το θάνατο «Δικαιοσύνη!».. Και τώρα ξαπλωμένα διαμαρτύρονται δυνατότερα. ….
Το πλήθος πήγαινε με ασάλευτα, σκληρά μάτια προς το κοιμητήρι. Πάνω απ’ το κεφάλι του σάλευαν σαν καπνοί τα μαύρα πανιά και ματωμένες παντιέρες. Τα πόδια αυτά, αυτά τα μυριάδες πόδια, ήταν αποφασισμένα όλα να μην τον ξανακάνουν αυτό το δρόμο!
Στις τρεις η ώρα ολόκληρη η Αθήνα γονάτισε. Ένα φαρδύ ματωμένο πανί συγκέντρωνε σε δυο γραμμές όλο το νόημα του όρκου και της απόφασης:
«ΟΤΑΝ ΕΝΑΣ ΛΑΟΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ ΤΗΣ ΤΥΡΑΝΝΙΑΣ ΔΙΑΛΕΓΕΙ: ΤΙΣ ΑΛΥΣΙΔΕΣ Η ΤΑ ΟΠΛΑ»
Ήταν σαν μια φωνή καφτερή και αμετάκλητη. Ύστερα η πομπή τράβηξε για το κοιμητήρι. Η Αθήνα λυσίκομη ακολούθησε. Κι εκεί, πάνω απ’ το νωπό αίμα, πάνω απ’ το νωπό χώμα ο Λαός ορκίστηκε όρκο φοβερό: «Θάβω τους τελευταίους 28 μου νεκρούς. Ο 29ος θάναι ο φονιάς. Ή εγώ!»
Στο γυρισμό απ’ το κοιμητήρι οι ζεστές ακόμα κάννες των φονιάδων ξανάδιασαν και ξαναξάπλωσαν νέα κορμιά.
Τα γερμανικά βόλια, από Ελληνικό χέρι, ρίχτηκαν καφτερά πάνω στο λαό. Τότε το είδαμε ολοφάνερα: Πίσω απ’ τις πλάτες των φονιάδων μας σημάδευε τα κορμιά μας η ίδια η Αγγλία!
Mικρό απόσπασμα από το κλασικό βιβλίο του Μενέλαου 
Λουντέμη «Ο Μεγάλος Δεκέμβρης»
Πηγή: Βαθύ Κόκκινο
.......................
http://chatzelenisgeorge.blogspot.gr/2016/12/3.html"

Όλη τη νύχτα έβρεχε. Η ψυχή ήταν μουσκεμένη από ιδρώτα και δάκρυα.
Ολονυχτίς οι καμπάνες χτυπούσαν το σηκωμό του γένους. «Η πατρίδα σε κίνδυνο». Ολονυχτίς. Αύριο θα κατεβαίναμε όλοι, γιατί όλοι ήμασταν σύμφωνοι κι όλοι αδικημένοι. Την άλλη μέρα κλείσανε όλες οι πόρτες, τα παράθυρα, οι φάμπρικες κι ένας άνθρωπος κατέβηκε μέσα στην Αθήνα και τη γιόμισε. Ήταν 3 χιλιάδων χρόνων (όσο ήταν κι η αδικία).
Ήταν ήρεμος, αποφασιστικός. Είχε μια ολύμπια αταραξία και σιγουριά.
Πέρασε. Και στους δρόμους έμειναν τα’ αχνάρια του σαν αντίλαλοι απ’ την παντοδύναμη σιωπή. Περπάτησε με τα βήματα των προγονικών του θεών και ηρώων.
>>>>>>>>>>>>>>

Ολοκληρη η βαρυσήμαντη συνέντευξη του ΠτΔ Προκόπη Παυλόπουλου με μηνύματα προς κάθε κατεύθυνση ΕΕ-Τουρκία-Σκόπια

Posted by netakias.com στο Δεκεμβρίου 4, 2016

Κώστας Βαξεβάνης -> Ακούστε εφιάλτες - κυρία Γεννηματά, κύριε Παπανδρέου, κύριε Πάγκαλε ή όπως αλλιώς λέγεστε! ...

Ακούστε εφιάλτες
Ακούστε κυρία Γεννηματά, κύριε Παπανδρέου, κύριε Πάγκαλε ή όπως αλλιώς λέγεστε, σε όποιο κόμμα και αν είσαστε. Κυβερνήσατε αυτή τη χώρα με το χειρότερο τρόπο. Τη ρίξατε στα βράχια. Φτωχοποιήσατε τους κατοίκους της, ρημάξατε τη νεολαία της. Όχι όλη βέβαια. Τα δικά σας παιδιά είναι αλλού, σε ασφαλές μέρος με ασφαλή προοπτική.

Του Κώστα Βαξεβάνη

Αφού αποτύχατε οικτρά, δεν είχατε το θάρρος να αναλάβετε καμιά ευθύνη. Να πείτε κάναμε λάθος. Σηκώσατε το χέρι και δείξατε προς τα κάτω αντί να δείξετε τους καθρέφτες σας γιατί εσείς κυβερνήσατε εξαργυρώνοντας την εμπιστοσύνη ή τις προσδοκίες του κόσμου. Φτάσατε στο σημείο να ενοχοποιήσετε ολόκληρο λαό, να φτύσετε στη μούρη του πως “μαζί τα φάγαμε”, να κρύψετε τις εγκληματικές πράξεις σας με την ανήθικη μεταφορά της ευθύνης σε αυτούς που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα επειδή εσείς του κρύψατε τον ήλιο.
Ο εκσυγχρονισμός σας, η δημοκρατία σας, η ευθύνη σας, γέννησαν κλέφτες και σκάνδαλα. Παθογένεια και βρωμιά. Άκηδες και υποβρυχιάκηδες που κολυμπάνε ακόμη στα πολιτικά σας νερά ως σωτήρες.
Χτίσατε την παντοδυναμία σας, περιτυχισμένη από το τρίγωνο της διαφθοράς. Πολιτικοί που στράφηκαν ενάντια στο λαό τους, οικονομικές ελίτ που εξυπηρετήθηκαν από τους πολιτικούς και στην κορυφή τα ΜΜΕ που δεν έλεγαν κουβέντα.
Κακομάθατε να είσαστε στο απυρόβλητο. Να σας χαιδεύουν αργυρώνητοι δημοσιογράφοι και να σας λιβανίζουν κρυφοί σας υπάλληλοι. Η αρρώστεια σας επεκτάθηκε στη δημοσιογραφία, την αρρώστησε και έτσι μπορούσατε να λειτουργείτε όπως σας συνέφερε.
Τα πράγματα άλλαξαν. Ο κόσμος καταλαβαίνει. Οι δημοσιογράφοι μετανιώνουν. Μόνο εσείς είσαστε αμετανόητοι.
>>>>>>>>>>>>

Σήμερα η Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη της Μεγαλομάρτυρος Αγίας Βαρβάρας....

Στις πρόποδες του όρους Αδέρρες λίγη απόσταση από το Ηλιόκαστρο, γιορτάζει το ιστορικό εκκλησάκι αφιερωμένο στην Αγία Βαρβάρα στον ερειπωμένο τώρα οικισμό των παλιών μεταλλείων, Εταιρίας  του Πρόδρομου Μποδοσάκη - Αθανασιάδη του "μπέη της βιομηχανίας" όπως τον αποκαλούσαν εκείνα τα χρόνια...



Το εκκλησάκι οι μεταλλωρύχοι που έμεναν στον παλιό οικισμό το αφιέρωσαν στη μνήμη της Αγίας η οποία έχει καθιερωθεί ως προστάτιδα του πυροβολικού, ωστόσο, αυτό το συνέδεσαν με τις εκρήξεις των δυναμίτιδων   που έριχναν και βοηθούσαν στην εξόρυξη του μεταλλεύματος.



Έκτοτε, σαν σήμερα γιορταζόταν πανηγυρικά η μνήμη της στο ομώνυμο εκκλησάκι, αλλά ακόμα  μέχρι στις μέρες μας.
Εμείς βρεθήκαμε εκεί ανήμερα της γιορτής της στις - 4 Δεκεμβρίου 2006 για το σχετικό ρεπορτάζ, που δημοσιεύσαμε στην καθημερινή εφημερίδα "ΑΡΓΟΛΊΔΑ". 


Η αναδημοσίευση γίνεται όχι μόνο να τιμήσουμε τη μνήμη της Αγίας και την ιστορία της περιοχής, αλλά και ως μνημόσυνο κάποιων που εικονίζονται στη Φωτο που σας δίνουμε,  που έχουν φύγει από κοντά μας...


Το ρεπορτάζ μας στον έντυπο Τύπο








Διαβάστε ακόμα, πως η Αγία Βαρβάρα βασανίστηκε, από ποιόν σκοτώθηκε 
και για ποιο λόγο καθιερώθηκε να είναι προστάτιδα του πυροβολικού και των ορυχείων...  
- κλικ >>> ΕΔΩ...

Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Χωρίς γνώση της ιστορίας δεν υπάρχει μέλλον σ' ένα λαό! - συνέχεια....

http://epikaira.gr/

Σέβρες (1920) - Λωζάνη (1923): 

Από τον θρίαμβο στην οδυνηρή πραγματικότητα!! ...

Σέβρες (1920) - Λωζάνη (1923): Από τον θρίαμβο στην οδυνηρή
πραγματικότητα

«Είναι απίστευτο, θα έλεγα αδύνατο, μέχρι πού μπορούν να φτάσουν οι Έλληνες πολιτικοί προκειμένου να διατηρήσουν το κόμμα τους στην εξουσία έστω και μία εβδομάδα παραπάνω: μπορούν να θυσιάσουν την πατρίδα τους...»

Τζορτζ Χόρτον, Αμερικανός πρόξενος στη Σμύρνη.
του Δρ. Ιωάννη Χρ. Ιακωβίδη
Επιστημονικού συνεργάτη στο Κέντρο Ανατολικών Σπουδών του Παντείου Πανεπιστημίου.
Όταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος ανέλαβε την πρωθυπουργία της Ελλάδος τον Ιούνιο του 1917, μετά την εκδίωξη του βασιλέα Κωνσταντίνου, προσχώρησε στην Entente. Έτσι, με τη λήξη του Α' Παγκοσμίου Πολέμου (1914-1918) το ελληνικό κράτος περιλαμβανόταν μεταξύ των νικητριών δυνάμεων. Επιστέγασμα των προσπαθειών του Ελευθερίου Βενιζέλου υπήρξε η υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών (10 Αυγούστου 1920) στο προάστιο του Παρισιού Σέβρες (Sèvres) ανάμεσα στους Αγγλογάλλους και την Οθωμανική Αυτοκρατορία, την οποία αποδέχθηκε ο σουλτάνος Μεχμέτ ο Στ' για να σώσει τον θρόνο του. Το Κίνημα των Νεότουρκων απέρριψε τη συμφωνία.
Βάσει των όρων της Συνθήκης, η Οθωμανική Αυτοκρατορία παραχωρούσε....
>>>>>>>>>>

Αθώωση κατηγορουμένων… κόλαφος για τους μηνυτές!!!! ...

Η Δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή....
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
... «Δημήτρης Καμιζής η αλήθεια λάμπει από μόνη της» !! ...

Χθες, 2 Δεκεμβρίου 2016, ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ναυπλίου έγινε η δίκη με κατηγορούμενους τον πρώην Δήμαρχο Ερμιονίδας κ. Δημήτρη Καμιζή και τον πρώην Αντιδήμαρχο κ. Σταύρο Κούστα μετά από μήνυση που είχαν υποβάλλει το 2011 οι Δημοτικοί Σύμβουλοι και μέλη της Παράταξης Δημοτική Συνεργασία Ερμιονίδας κ.κ. Αντωνόπουλος Γιάννης, Αποστόλου Παναγιώτης και Σπανός Κωνσταντίνος.
Η δίκη είχε αναβληθεί μια φορά με υπαιτιότητα των μηνυτών. Η κατηγορία σύμφωνα με το περιεχόμενο της μήνυσης αφορούσε πάλι στο περιβόητο θέμα της διαχείρισης των απορριμμάτων και της λειτουργίας του δεματοποιητή στη θέση «Σταυρός Διδύμων» για πρόκληση βλάβης στο περιβάλλον, ρύπανση κλπ.
     
Το δικαστήριο αθώωσε τους κατηγορουμένους, γιατί κατά τη διάρκεια απεδείχθη για  μια ακόμα φορά ότι την ευθύνη της λειτουργίας του χώρου αυτού δεν την είχε ο Δήμος αλλά ο ΦΟΔΣΑ Αργολίδας και μετέπειτα Πελοποννήσου αλλά και στη συνέχεια η Περιφέρεια Πελοποννήσου και λόγω έλλειψης δόλου. 
Η κατηγορία των μηνυτών λοιπόν έπεσε στο κενό και απ’ ότι πληροφορηθήκαμε η Πρόεδρος του δικαστηρίου επανειλημμένα ρώτησε τους μηνυτές – μάρτυρες γιατί τότε μήνυσαν τους κατηγορουμένους αφού εγνώριζαν ότι δεν ήταν αυτοί οι υπεύθυνοι, - χωρίς αυτοί  να μπορούν να δώσουν απάντηση.
Όπως μας είπε ο κ. Καμιζής σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαμε και σε σχετική ερώτησή μας, οι κατηγορούμενοι δεν είχαν ορίσει δικηγόρο υπεράσπισης αλλά υπερασπίστηκαν μόνοι τους τον εαυτό τους. Χαρακτηριστικά ο κ. Καμιζής μας είπε ότι η αλήθεια στο τέλος λάμπει από μόνη της.
Άλλο πράγμα η πολιτική σκοπιμότητα και άλλο πράγμα τα γεγονότα που μιλούν από μόνα τους. Για μια φορά ακόμα απεδείχθη περίτρανα η πολιτική σκοπιμότητα των μηνυτών αλλά και της παράταξής τους να σέρνουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους στα δικαστήρια για δημιουργία εντυπώσεων.  

Για τη μεταφορά των πληροφοριών μας στο blog... 
ΣΤΑΜ. ΔΑΜ. 

Το ιστορικό για τη Συνθήκη της Λωζάνης που πολύς λόγος γίνεται με τις προκλητικές δηλώσεις του Ερντογάν...

Η τούρκικη αντιπροσωπεία στο συνέδριο της Λωζάνης

lozani

Κατά την υπογραφή των συμφωνηθέντων 

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατάργησε την Συνθήκη των Σεβρών που δεν είχε γίνει αποδεκτή από την νέα κυβέρνηση της Τουρκίας που διαδέχθηκε τον Σουλτάνο της Κωνσταντινούπολης. Μετά την εκδίωξη από την Μικρά Ασία του Ελληνικού στρατού από τον Τουρκικό υπό την ηγεσία του Κεμάλ Ατατούρκ, εμφανίστηκε η ανάγκη για αναπροσαρμογή της συνθήκης των Σεβρών. Στις 20 Οκτωβρίου 1922 ξεκίνησε το συνέδριο που διακόπηκε μετά από έντονες διαμάχες στις 4 Φεβρουαρίου 1923 για να ξαναρχίσει στις 23 Απριλίου. Το τελικό κείμενο υπογράφηκε στις 24 Ιουλίου μετά από 7,5 μήνες διαβουλεύσεων.
>>>>>>>>>>>>>>>>

Ταγίπ Ερντογάν τα αχνάρια και τα αποτυπώματα της Ελλάδας και των Ελλήνων βρίσκονται και σήμερα στη χώρα σου!! …




Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν -  να τι θα πει Ελλάδα!!!

Αναδημοσίευση ρεπορτάζ μας με εικόνες και παραστάσεις και τη γλώσσα της αλήθειας! από μια μικρή επίσκεψη στη χώρα του σύγχρονου Σουλτάνου, που για εσωτερική κατανάλωση και νάρκωση του λαού του, επικαλείται (ως άλλοθι…)  τους τούρκικους  μιναρέδες στα νησιά μας …
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου 2009

Ρεπορτάζ στο συρτάρι...

Οδοιπορικό στους τόπους του «Ξεριζωμού...»


Αν κάποια φορά σας δοθεί η ευκαιρία να επισκεφθείτε τα Δαρδανέλια και τα Μικρασιατικά παράλια – τους τόπους του «Ξεριζωμού ή τις Αλησμόνητες Πατρίδες» - όπως οι καταγόμενοι Έλληνες από εκεί τις αποκαλούν, ίσως καταλάβετε γιατί οι Τούρκοι κάνανε αυτόν τον άγριο διωγμό στο Ελληνικό στοιχείο, που τόσα χρόνια μεγαλουργούσε εκεί δημιουργώντας το δικό του πολιτισμό και τη δική του ιστορία.
Πρόκειται για μέρη όμορφα, συνυφασμένα με την Ελληνική Ιστορία στο πέρασμα των αιώνων, που τελικά, άπονες και αφιλοπάτριδες Ελληνικές εξουσίες με τραγικά λάθη σύμφωνα με την ιστορία, συμβάλλανε στον γνωστό «Ξεριζωμό...»
Έτσι σ’ αυτά τα μέρη πέρα από τις όμορφες εικόνες που θα απολαύσουν οι επισκέπτες, είναι και ένα προσκύνημα στους μαρτυρικούς τόπους και μια συνάντηση με την ιστορία μας.
Την ευκαιρία αυτή μας την έδωσε το Αργολικό ταξιδιωτικό γραφείο “Zafiris Tours” με μια απ’ όλες τις πλευρές καλά οργανωμένη εκδρομή. Το σύνολο των εκδρομέων (70) Ερμιονιδείς, πλην (6) από την περιοχή της Αργοναυπλίας.
Λίγο καθυστερημένα για ειδικούς λόγους..., θα προσπαθήσουμε με την βοήθεια μερικών εικόνων να σας μεταφέρουμε νοερά σ’ αυτούς τους τόπους, που κάποιoυς τους συνδέουν τόσα πολλά...

Αναχώρηση
Η έναρξη της εκδρομής άρχισε τα ξημερώματα της Δευτέρας 1ης του Οκτώβρη 2007 από την Ερμιόνη με επιβίβαση των πρώτων εκδρομέων και στη συνέχεια απ’ όλη την Ερμιονίδα, σε διώροφο λεωφορείο – πούλμαν. Οδηγοί του πούλμαν Δημήτρης Ζαφείρης και Δήμος Μουλάς. Αρχηγός εκδρομής και ξενάγηση στον Ελληνικό χώρο Αθανάσιος Μαρόγιαννης. Πρώτη διανυκτέρευση στην Κομοτηνή.


2η ημέρα: Αναχώρηση από την Κομοτηνή και αφού διαβήκαμε τα σύνορα των «Κήπων», διασχίσαμε την Ευρωπαϊκή Τουρκία. . 


Στην παραλία του Τσανάκ Καλέ - ο Δούρειος ϊππος -
αντίγραφο  από αμερικλάνική ταινία για την αρχαία Τροία.
Κάτω - ο  Θανάσης Μαρόγιανης και ο γράφων
Στην πόλη Καισάνη δυο Ελληνίδες Κωνσταντινοπολίτισες ξεναγοί η Σοφία και η Μαρία, προστεθήκανε στη συντροφιά μας και από αυτή τη στιγμή άρχισε η ξενάγησή μας στο Τουρκικό έδαφος. Οι πρώτες όμορφες εικόνες ήταν όταν αντικρίσαμε τα στενά - Δαρδανέλια ή Ελλήσποντος (ονομασία από τις δυό γνωστές ιστορίες σύμφωνα με την παράδοση) Το απόγευμα της ίδιας ημέρας περαστήκαμε με φεριμπότ απέναντι στην Μικρασιατική Τουρκία στην παραλιακή πόλη Τσανάκ- Καλέ όπου και διανυκτερεύσαμε. 

Είναι μια ωραία μεγάλη και οργανωμένη πόλη - σ’αυτό βοηθάει πολύ και η θέση της. Οι πρώτες εικόνες που μας εντυπωσιάσανε εκεί εκτός των άλλων και δημιουργούν θλιβερή αντίθεση με τη χώρα μας ( κάτι που επαναλαμβανόταν σ’ όλο το ταξίδι μας με ότι αυτό σημαίνει για την Ελλάδα μας) η πρώτη ήταν το εθνικό τους σύμβολο – η ημισέληνος να κυματίζει παντού. Σε δημόσια κτήρια, καταστήματα, σπίτια, στα μεγάλα και μικρά πλοία μέχρι τα μικρά βαρκάκια, εργοστάσια, βιοτεχνίες κ.α. Και κάτι ακόμα που μας θυμίζει νοσταλγικά δικές μας αλλοτινές εποχές και έχει μεγάλη σημασία για την πειθαρχία και τη γενικότερη ανατροφή των παιδιών μας. Όλοι οι μαθητές του Δημοτικού σχολείου με τις μπλε ποδιές και τα άσπρα γιακαδάκια. Οι μαθητές του Γυμνασίου και του Λυκείου με καθορισμένη στολή αγόρια και κορίτσια.

3η ημέρα: Αναχώρηση από Τσανάκ –Καλέ με τελικό προορισμό τη Σμύρνη (Ισμήρ στην τουρκική γλώσσα) Πρώτος σταθμός μας και ξενάγηση η Αρχαία Τροία

Το θέατρο της αρχαίας Τροίας
Εδώ ο επισκέπτης συναντά το μύθο με την πραγματικότητα. Ένα μέρος του μύθου και της πραγματικότητας είναι ότι ο πόλεμος της Τροίας δεν έγινε για την Ωραία Ελένη, αλλά για εμπορικούς λόγους. Οι ανασκαφές που ξεκίνησαν το 1844 από τον Γερμανό έμπορο και - όχι αρχαιολόγο Ερρίκο Σλήμαν και στη συνέχεια από άλλους αρχαιολόγους, είναι σε μικρή έκταση και τα ευρήματα σε ότι αφορά την κτιριακή οργάνωση της πόλης, δεν ικανοποιούν τον επισκέπτη στο πρώτο αντίκρισμα του αρχαιολογικού χώρου. Ωστόσο ο Σλήμαν έκανε την ανακάλυψη που τον ενδιέφερε άλλωστε σαν έμπορα και είναι αυτή του λεγόμενου θησαυρού του Πριάμου. Πρόκειται για ένα μεγάλο θησαυρό από πολλά χρυσά αντικείμενα που μεταφέρθηκαν ως συνήθως στη Γερμανία. Στη συνέχεια μετά την ήτα των Γερμανών κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο πήραν το μεγαλύτερο μέρος του θησαυρού οι Ρώσοι, όπου σήμερα φυλάσσεται στην Πετρούπολη στα μουσεία Πούσκιν και Ερμιτάζ. Τα υπόλοιπα είναι διασκορπισμένα στα δέκα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου.
Στη συνέχεια του ταξιδιού μας συναντήσαμε την πόλη Άσσο όπου κατά την αρχαιότητα ο Αριστοτέλης λειτούργησε την πρώτη φιλοσοφική σχολή. Από εδώ πέρασαν ο Απόστολος Παύλος και ο Ευαγγελιστής Λουκάς κηρύσσοντας τον Χριστιανισμό. Επόμενη αξιόλογη παραλιακή πόλη και τουριστικό θέρετρο της περιοχής που συναντήσαμε ήταν το Αδραμήδιον, με σύγχρονα οικοδομικά συγκροτήματα και βίλες, με χαρακτηριστικό της τούρκικης αρχιτεκτονικής (όπως παρατηρήσαμε γενικά σ’ όλα τα παράλια) βασισμένη στην αισθητική της ομοιομορφίας. Από την πόλη αυτή και μετά μέχρι τη Σμύρνη, αρχίζουν οι απέραντες εκτάσεις με τα εκατομμύρια ελαιόδενδρα αλλά ωστόσο, όπως μας είπαν οι ξεναγοί το λάδι για ευνόητους λόγους εξάγεται στο εξωτερικό ενώ η χρήση του από τα τούρκικα νοικοκυριά είναι πολυτέλεια. Γι’ αυτό το λόγο ο κόσμος χρησιμοποιεί το ηλιέλαιο.

Άλλη πανέμορφη παραλιακή πόλη που συναντήσαμε κατά τη διαδρομή μας ( πόλεις όλες ελληνικές) ήταν το Αϊβαλή με τα Μοσχονήσια ( πατρίδα του έλληνα Ακαδημαϊκού Ηλία Βενέζη) με ωραία δαντελωτά ακρογιάλια και σύγχρονους οικισμούς. (Σ’ όλο το ταξίδι μας παρατηρήσαμε μεγάλο οικοδομικό οργασμό)
Ο χριστιανικός Ι.Ν. Ταξιαρχών στο Αϊβαλί σε εγκατάλειψη ερειπώνει,
 σε ασέβεια της  χριστιανοσύνης και της ιστορίας του  ελληνισμού, στους τόπους του ξεριζωμού...


Συνεχίζοντας το ταξίδι μας επισκεπτήκαμε την πόλη Πέργαμο και τον αρχαιολογικό χώρο του Ασκληπιείου το περίφημο νοσοκομείο της αρχαιότητας. 

Η πόλη αυτή φημίζεται για την κατασκευή χειροποίητων χαλιών και την παραγωγή και κατεργασία του όνυχα.



Μετά από εκεί στον προορισμό μας για τη Σμύρνη όπου και διανυκτερεύσαμε συναντήσαμε άλλες δυο ελληνικές πόλεις τις Φώκιες και τη Μενεμένη. Κατά την είσοδο μας στη Σμύρνη που είναι μια πόλη τριών εκατομμυρίων κατοίκων προς το παρόν απογοητευτήκαμε – σύμφωνα με τη φήμη της –, διότι περάσαμε από λαϊκές πυκνοκατοικημένες και άναρχα δομημένες συνοικίες γεμάτες Τζαμιά με μιναρέδες ακόμα και λαμαρινόσπιτα. Αλλά η ομορφιά της πόλης είναι στις παραλιακές συνοικίες που θα αναφερθούμε παρακάτω.

4η ημέρα: Επισκεφτήκαμε αρχικά την πόλη της Αρχαίας Εφέσου. Πρόκειται για μια πόλη που αναπτύχθηκε στη Ρωμαϊκή εποχή και ειδικά επί αυτοκράτορος Θριανού και ο πληθυσμός της έφτασε την εποχή αυτή στους 200.000 χιλ. κατοίκους. 


Ο αρχαιολογικός χώρος σήμερα είναι πολύ μεγάλος και εντυπωσιακός. Εκτός των άλλων ο επισκέπτης μπορεί να δει ερειπωμένα αλλά σε καλή κατάσταση το παλάτι, το ωδείο, το νοσοκομείο, τη βιβλιοθήκη, το θέατρο που έχει μιλήσει και ο Απόστολος Παύλος, οικίες αξιωματούχων με πολύ ωραία ψηφιδωτά, τις φημισμένες δημόσιες τουαλέτες και το χαμάμ, το πορνείο, καθώς και το υδραυλικό σύστημα της πόλης που οι Ρωμαίοι ήταν ο πρώτος λαός σ’αυτές τις τεχνικές. 

Κατόπιν ανεβήκαμε το όρος Σελτζούκ για μια επίσκεψη στο Σπίτι της Παναγίας που σύμφωνα με την παράδοση μόνασε για αρκετό χρόνο μετά τη Σταύρωση του Ιησού. Ο χώρος σήμερα επιτηρείται από την Καθολική Εκκλησία.

Στη συνέχεια επισκεφτήκαμε κοντά στην περιοχή το Ναό (ερειπωμένος σήμερα) το Άγιου Ιωάννη του Θεολόγου ο οποίος όταν γύρισε από την Πάτμο που έγραψε την Αποκάλυψη, πέθανε στο μέρος αυτό. Χρόνια πολλά αργότερα όταν ανακάλυψαν τον τάφο του, ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός έκτισε προς τιμή του ένα μεγαλοπρεπή ναό.
Η ξενάγηση αυτής της ημέρας τελείωσε με την επίσκεψη μας σε μια ωραία και πολύ τουριστική παραλιακή πόλη το Κουσάνταση που θεωρείται η Ρόδος της Τουρκίας. Επιστροφή το βράδυ στη Σμύρνη για διανυκτέρευση.

5η ημέρα: Ξεναγηθήκαμε στην πόλη της Σμύρνης, που ιστορία της αρχίζει 5000 χιλ. χρόνια π.Χ. Το όνομα της το πήρε από την αρχηγό των Αμαζόνων Ισμύρνα που σύμφωνα με την παράδοση κατοίκησαν εδώ. Σήμερα είναι η 5η πόλη της Τουρκίας σε πληθυσμό ( το 30% είναι Κούρδοι) και το δεύτερο λιμάνι μετά της Κωνσταντινούπολης. Η οικονομία της πόλης στηρίζεται κυρίως στη μεγάλη βιομηχανία, τη ναυτιλία και το εμπόριο. Όπως προαναφερθήκαμε το αξιοποιημένο μέρος της πόλης είναι η παραλία γύρω από το τεράστιο λιμάνι της και συγκεκριμένα οι πρώην παλιές ελληνικές συνοικίες Κορδελιό ( αλυσίδα στα τούρκικα) Κορδών και Κονάκ. Κατά την έξοδό μας απ’ την πόλη στη νότια πλευρά παρατηρήσαμε πολύ ωραία νεόδμητα οικοδομικά συγκροτήματα σε αντίθεση με τη βόρεια πλευρά που στο εσωτερικό της είναι υποβαθμισμένη. Περπατώντας στη νότια παραλία του Κονάκ και του Κορδών σταθήκαμε για λίγο στη μαρτυρική προκυμαία της φυγής των Ελλήνων (το συνωστισμό κατά την ιστορικό κα Ρεπούση κι’ολων αυτών που εμπλέκονται σ’ αυτή την παραχάραξη της ιστορίας) Σταθήκαμε εκεί για να φέρουμε νοερά στη μνήμη μας αυτές τις τραγικές στιγμές, τις οποίες μόνο με τη γνώση της αληθινής ιστορίας μπορούμε να τις αποφύγουμε στο μέλλον.

6η ημέρα: Αφήσαμε την Σμύρνη και πήραμε το δρόμο της επιστροφής για την πατρίδα, αλλά από άλλο δρόμο. Προορισμός μας η παραλιακή πόλη του Τσεσμέ και επιβίβαση σε φεριμπότ για τη νήσο Χίο. Στο δρόμο μας κάναμε μια στάση στο πρώην ελληνικό χωριό Αλάτσατα που τώρα κατοικείται από Τούρκους Κρητικούς που ήρθαν εδώ με την ανταλλαγή. Επισκεπτήκαμε πρώην χριστιανική εκκλησία που σήμερα είναι Τζαμί,- της οποίας το τέμπλο της που σώζεται μέχρι σήμερα έχει φιλοτεχνήσει ο μεγάλος Τηνιακός γλύπτης Γιαννούλης Χαλεπάς. Τελικά φθάσαμε στο Τσεσμέ μια γραφική κωμόπολη που απ’ το λιμάνι της επιβιβαστήκαμε στο φεριμπότ αποχαιρετώντας τη Τουρκία και με ανάμικτα συναισθήματα... πατήσαμε το πόδι μας πάλι σε ελληνικό έδαφος.


Στη Χίο στην ομώνυμη πρωτεύουσα του νησιού.
Αρχικά περιπλανηθήκαμε στην παραλία και στο εσωτερικό για μια γνωριμία με την πόλη και τους κατοίκους της, και στη συνέχεια επισκεφτήκαμε τα Μαστιχοχώρια – εκεί που παράγεται η μαστίχα αυτό το σπάνιο θαμνοειδές φυτό-, και κατόπιν το μεσαιωνικό χωριό Μεστά. Πρόκειται για ένα πετρόκτιστο χωριό (και έτσι διατηρείται οι εξωτερικοί τοίχοι δεν είναι επιχρισμένοι) που όμως μας πληροφόρησαν είχε κτιστεί από τους Ενετούς και η αρχιτεκτονική του είναι τέτοια που αποτελεί ένα κλειστό κάστρο. Με παρέμβαση της αρχαιολογίας και με αναστηλώσεις διατηρείται και αποτελεί ένα μουσείο και μνημείο της ιστορίας. Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται η πανέμορφη εκκλησία των Ταξιαρχών που όπως μας είπαν, τα παλιά χρόνια αποτελούσε μέρος του κάστρου.










Κατόπιν επισκεφτήκαμε το χωριό Πυργί που κύριο χαρακτηριστικό της αρχιτεκτονικής παράδοσης του οικισμού είναι οι καλλιτεχνικές εξωτερικές τοιχογραφίες πάνω στο σουβά των σπιτιών.
Τελευταία μας επίσκεψη ήταν ψηλά σ’ ένα λόφο στο ιστορικό μοναστήρι του Άγιου Μηνά όπου εκεί έγινε η μεγάλη σφαγή των Χιωτών από τους Τούρκους το 1822, όταν πολλοί κάτοικοι του χωριού είχαν καταφύγει εκεί για να κρυφτούν. Είχαν όμως την ατυχία να προδοθούν από το κλάμα μωρών παιδιών. Σήμερα στο μοναστήρι φυλάσσονται σε οστεοφυλάκια τα οστά των σφαγιασθέντων.
Το βράδυ της ίδιας ημέρας επιβιβασθήκαμε στο πλοίο «Θεόφιλος» και το πρωί αποβιβασθήκαμε στο λιμάνι του Πειραιά. Από εκεί πήραμε το δρόμο της επιστροφής για την Ερμιονίδα.

Φώτο1) Ο Δούρειος ίππος που χρησιμοποιήσανε στην αμερικάνικη κινηματογραφική ταινία «η Τροία». Σήμερα κοσμεί την παραλία του Τσανάκ Καλέ. 2) Ξενάγηση στην αρχαία Τροία
3) Ο χριστιανικός ναός των Ταξιαρχών εγκαταλειμμένος στα Μοσχονήσια του Αϊβαλή
4)5) Από την ξενάγησή μας στην πόλη της Αρχαίας Εφέσου 6) Η πόλης – τουριστικό θέρετρο Κουσάνταση 7) Η παραλιακή κεντρική πλατεία στην συνοικία Κονάκ της Σμύρνης 8) Εικόνα από το χωριό Μεστά της Χίου 9) Εκκλησία στο χωριό Πυργί με τα τοπικά εξωτερικά φιλοτεχνήματα.
Φώτο - ρεπορτάζ 
ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
-----------------------------------------------
Διαβάστε ακόμα εδώ >>> «Το χρονικό μιας τραγωδίας. Η υποδοχή των προσφύγων του 22 και η ζωή τους στην Ερμιόνη»
Και εδώ >>> «ΟΙ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΕΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΣΤΗΝ ΕΡΜΙΟΝΗ »
20 Αυγ 2012