Μετά από μακρά σιωπή κτύπησε συναγερμός! στο υποδιάλυση - χοιροστάσιο blog…

Μετά από μακρά σιωπή κτύπησε συναγερμός! στο υποδιάλυση - χοιροστάσιο blog…
ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ...

Κυριακή, 9 Αυγούστου 2009

Ιστορικό & Λαογραφικό Μουσείο Ερμιόνης.

Τίμησαν την Ερμιονίτισα ζωγράφο Ανθούλα Λαζαρίδου - Δουρούκου


Το Σάββατο το βράδυ 8 Αυγούστου το Ιστορικό & Λαογραφικό Μουσείο Ερμιόνης στον κατάμεστο αύλιο χώρο του, με μια εκδήλωση αντάξια της μεγάλης πολιτιστικής και καλλιτεχνικής προσφοράς της Ερμιονίτισας Ανθούλας Λαζαρίδου – Δουρούκου τόσο στο μουσείο όσο και στην ευρύτερη κοινωνία της Ερμιόνης μέσω των συλλογικών της φορέων, τίμησε με αναδρομική έκθεση των έργων της καλλιτέχνιδας με αναφορές από δύο ομιλητές το μεγάλο έργο της.
.
Στην εκδήλωση παραβρέθηκε και η συμπατριώτισσά μας πρώην Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων κ. Άννα Ψαρούδα – Μπενάκη.

Έναρξη εκδήλωσης

Την έναρξη της εκδήλωσης έκανε με λίγα λόγια η πρόεδρος του Ι.Λ.Μ.Ε. φιλόλογος κ. Ήρα Φραγκούλη – Βελέ. Αναφέρθηκε στο σκοπό της εκδήλωσης και αμέσως μετά το λόγο πήρε το μέλος του Δ.Σ. κ. Πέτρος Λακούτσης δικηγόρος και ποιητής, για να μας πει μεταξύ άλλων: « Απόψε το Ι.Λ.Μ.Ε. διοργανώνει αναδρομική έκθεση ζωγραφικής της Ανθούλας Λαζαρίδου – Δουρούκου και έχει τη χαρά και τη τιμή, να φιλοξενεί την έκθεσή της στο μουσείο μας, τιμώντάς την έτσι για την προσφορά, τη συμμετοχή της στο μουσείο και όλο το ζωγραφικό της έργο.
Αποσπάσματα της ομιλίας του 
[…] Γνώστης της λαογραφικής μας παράδοσης, της θαλασσινής και τοπικής μας ζωής, των ηθών και των εθίμων μας, των τραγουδιών μας, των χαρακτήρων μας, συνέβαλε με το έργο της και την εν γένει συνεισφορά της στο μουσείο μας, στην ανέλιξη του και στην ανάδειξη ως κέντρου ευρύτερης πνευματικής δημιουργίας και πορείας μακράς πολιτιστικής παράδοσης. Οι ζωγραφικοί πίνακες που δώρισε στο μουσείο μας κατέλαβαν σημαντική θέση σ’ αυτό, ώστε να θαυμάζονται ιδιαίτερα για την πρωτότυπη και καλαίσθητη ζωγραφική της . Φάρος δημιουργίας και παραδείγματος επίσης, αποτελούν για τους νέους μας και τις νέες μας που επισκέπτονται το μουσείο μας ανελλιπώς κάθε χρόνο στα πλαίσια των εκπαιδευτικών προγραμμάτων μαζί με τους δασκάλους τους και ξεναγούνται από την ίδια.
[…] Αυτοδίδακτη λαϊκή ζωγράφος με αυτόνομα εκφραστικά μέσα, η Ανθούλα Δουρούκου έδωσε και δίνει με τη ζωγραφική της την ύπαρξη ενός κόσμου που στην πατρίδα μας μεγαλούργησε θα έλεγα αξιοπρεπέστατα και συνεπέστατα, ακολούθησε δύσκολους δρόμους θαλασσινούς και χερσαίους, κράτησε τα ήθη του και τα έθιμά του και τις λαϊκές παραδόσεις του και ανέδειξε σημαντικούς ανθρώπους του πνεύματος, των τεχνών, αλλά και της θαλασσινής ζωής.
[…] Οι δημιουργίες της στηρίζονται περισσότερο στο ένστικτο και στις γνώσεις της. Η ζωγραφική της έχει τα χαρακτηριστικά του απλού που εκφράζει κάθε φορά την ψυχολογική κατάσταση του καλλιτέχνη, άλλα συνάμα το ανεπιτήδευτο, το ρεαλιστικό, αλλά και έντονα της λαϊκής φιλοσοφίας»
Ο κύριος Λακούτσης στη συνέχεια της ομιλίας του αναλύοντας και ταξιδεύοντας το έργο της καλλιτέχνιδας, αλλά και ταξιδευόμενος θα λέγαμε από αυτό, ξετυλίγοντας με ένα ποιητικό τρόπο όλες τις καλλιτεχνικές πτυχές και της προσωπικότητας της Ανθούλας Λαζαρίδου – Δουρούκου προς το τέλος της ομιλίας του ανέφερε τα εξής:
.[…] « Ανθούλα δεν είμαι κριτικός, ούτε ζωγράφος, είμαι ένας απλός θαυμαστής σου, ένας αναζητητής, που όλο θα αναζητώ, όλο θα βρίσκω κάτι καινούργιο στη ζωγραφική σου. Το Ι.Λ.Μ.Ε. και εγώ προσωπικά, σου εκφράζουμε την ευαρέσκειά μας. Την αγάπη μας και το θαυμασμό μας για το έργο σου. Σου ευχόμαστε να ζήσης πολλά χρόνια ακόμα, χρειαζόμαστε τα θέματά σου, τους πίνακές σου, τα χρώματά σου - το θαλασσινό, του ήλιου – και τα κύματά σου, τις λεπτές σου φιγούρες, να δημιουργείς και να μεγαλουργείς, γιατί η δημιουργία σου είναι ένα δώρο για εμάς, την πατρίδα μας την Ερμιόνη, άλλα και για όλο τον κόσμο.
Ζούμε δύσκολες στιγμές οικονομικές και πολιτικές. Κρίση συναισθημάτων, κρίση ιδανικών, ανθρώπινης κρίσης και σε χρειαζόμαστε. Θέλουμε να ανεβούμε λίγο ψιλότερα όπως λέει και ο Σεφέρης. Και σ’ ευχαριστούμε για τη ζωγραφική που μας δίδαξες για να μάθουμε ποιοι ήμασταν, ποιοι είμαστε και ποιοι θέλουμε να είμαστε. Γιατί η ζωγραφική σου δεν έχει χρόνο ούτε πατρίδα.
Είναι αλήθεια πως οι εποχές και χάνουν και φτιάχνουν ζωγραφική. Αλλά το θέμα δεν είναι ποιος τόπος και ποια εποχή σε γέννησε Ανθούλα. Αλλά ποιόν τόπο και ποια εποχή, έχεις εσύ γεννήσει»

Ο κεντρικός ομιλητής.
Στη συνέχεια το λόγο πήρε ο Ερμιονίτης ζωγράφος Ανάργυρος Πασχάλης.
Ο καλλιτέχνης με ένα τρόπο απλό και ένα λόγο λιτό, μας μίλησε αρχικά για τους λόγους που μας αρέσει ένας πίνακας ζωγραφικής, έκανε αναφορά στις συνθέσεις των χρωμάτων και μας είπε πως στο μέρος αυτό της ζωγραφικής προχωράμε ψηλαφιστά δεν υπάρχουν κανόνες. Ακόμα, πως τα όσα μπορούμε να πούμε για την τέχνη δεν έχουν τελειωμό.
Αναφερόμενος στην τιμώμενη καλλιτέχνιδα – ζωγράφο μας, ο ομιλητής μας είπε, πως δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση από το να δηλώνει ένας ποιητής, πως στη ζωγραφική της βρίσκει αναφορές και ερεθίσματα για να σμιλεύει τους στίχους του…
Στην αναφορά του για τους ναΐφ ζωγράφους όπου έχουν κατατάξει οι εκάστοτε τεχνοκριτικοί και την Ανθούλα Λαζαρίδου –Δουρούκου ο κ. Πασχάλης θα μας πει, πως ό όρος ναΐφ σημαίνει απλοϊκός. Γεννήθηκε στις αρχές του 20ου αιώνα για να εκφράσει ένα κίνημα καμωμένο από καλλιτέχνες, που δεν σπούδασαν σε Ακαδημίες ζωγραφικής. Ορίζει μια τέχνη, που δεν ανήκει σε ορισμένη εννοιολογική – μορφολογική οικογένεια, αλλά εμπεριέχει συνειδητά από την μια το φολκλόρ και την ιστορική και κοινωνική παράδοση ενός τόπου και από την άλλη το προσωπικό συναίσθημα, την ατομική ανάγκη έκφρασης του καλλιτέχνη σε σχέση με τον γύρω του κόσμο ή τον μύθο. Οι ζωγράφοι ναΐφ, δεν αποτελούν μία ξεχωριστή κατεύθυνση μέσα στην σύγχρονη τέχνη. Οι παράξενοι και συχνά απλοϊκοί πίνακές τους, βρίσκονται έξω από τις τοποθετήσεις των επαγγελματιών ζωγράφων. Αμέριμνοι και αυθόρμητοι, δημιουργούν από μια ειλικρινή παρόρμηση της καρδιάς τους.
[…] Η προσφορά της Ερμιονίτισας καλλιτέχνιδας Ανθούλας Λαζαρίδου – Δουρούκου τοποθετείται μεταξύ μιας παιδικότητας που έχει κρατήσει και μιας συνειδητά αποκτημένης τεχνοτροπίας ναΐφ.
Πνεύμα με λεπτή καλλιέργεια, αποδίδει με απλούς τόνους και απλή αμεσότητα τα βιώματα του κοντινού της κόσμου.
Η ικανότητα να βλέπει και να δίνει μορφές σε τοπία και ανθρώπους με μάτια ανεπηρέαστα από συμβατικότητες, δίνει κάποτε στις εικόνες της, τη μαγεία της παιδικής ζωγραφικής.
Έχει συλλάβει στους πίνακές της, το φως της ελληνικής υπαίθρου.
Μια απαλή φωτεινή ηλιόλουστη παλέτα κεντημένη με απαλές χαριτωμένες γραμμές, που περικλείουν βράχια, βότσαλα κυματιστές θάλασσες, δέντρα και αμπέλια, μέσα στα οποία
κατοικούν οι αναμνήσεις μας»
Ο ζωγράφος Ανάργυρος Πασχάλης πιο ειδικός από τον προλαλήσαντα ποιητή μας, ξετύλιξε και αυτός με τη γλώσσα της τέχνης των εικαστικών, όλες τις πτυχές του ζωγραφικού έργου της τιμώμενης καλλιτέχνιδας και έκλεισε την ομιλία του ευχαριστώντας τους διοργανωτές, που του έδωσαν την δυνατότητα να εκφράσει και αυτός τον θαυμασμό του, για το χώρο έμπνευσης των παιδικών και εφηβικών του χρόνων μέσα από το έργο της Ανθούλας Λαζαρίδου – Δουρούκου.

Στη συνέχεια οι παρευρισκόμενοι απήλαυσαν αρχικά το ζωγραφικό έργο της καλλιτέχνιδας σε εικόνες σλάιντς και άλλες εικόνες από τις υπηρεσίες της στο Ι.Λ.Μ.Ε. και κατόπιν θαύμασαν τους πίνακες ζωγραφικής της αναδρομικής έκθεσης στον όροφο του Ιστορικού μουσείου.
.
Κλείνοντας θέλουμε να πούμε και αυτό: Ήταν μια από τις καλύτερες πολιτιστικές εκδηλώσεις στην Ερμιόνη, αντάξια του έργου και της προσφοράς της Ανθούλας Λαζαρίδου – Δουρούκου (του θηλυκού Θεόφιλου όπως την αποκαλούν οι κριτικοί τέχνης), όσα χρόνια παρακολουθούμε και καταγράφουμε τα δρώμενα στην περιοχή.
.
ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------