Μετά από μακρά σιωπή κτύπησε συναγερμός! στο υποδιάλυση - χοιροστάσιο blog…

Μετά από μακρά σιωπή κτύπησε συναγερμός! στο υποδιάλυση - χοιροστάσιο blog…
ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ

Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου 2009

Ρεπορτάζ στο συρτάρι...

.
Οδοιπορικό στους τόπους του «Ξεριζωμού...»


Αν καμία φορά σας δοθεί η ευκαιρία να επισκεφθείτε τα Δαρδανέλια και τα Μικρασιατικά παράλια – τους τόπους του «Ξεριζωμού ή τις Αλησμόνητες Πατρίδες» - όπως οι καταγόμενοι Έλληνες από εκεί τις αποκαλούν ίσως καταλάβετε γιατί οι Τούρκοι κάνανε αυτόν τον άγριο διωγμό στο Ελληνικό στοιχείο, που τόσα χρόνια μεγαλουργούσε εκεί δημιουργώντας το δικό του πολιτισμό και τη δική του ιστορία.
Πρόκειται για μέρη όμορφα, συνυφασμένα με την Ελληνική Ιστορία στο πέρασμα των αιώνων, που τελικά άπονες και αφιλοπάτριδες Ελληνικές εξουσίες με τραγικά λάθη σύμφωνα με την ιστορία, συμβάλλανε στον γνωστό «Ξεριζωμό...»
Έτσι σ’ αυτά τα μέρη πέρα από τις όμορφες εικόνες που θα απολαύσουν οι επισκέπτες, είναι και ένα προσκύνημα στους μαρτυρικούς τόπους και μια συνάντηση με την ιστορία μας.
Την ευκαιρία αυτή μας την έδωσε το Αργολικό ταξιδιωτικό γραφείο “Zafiris Tours” με μια απ’ όλες τις πλευρές καλά οργανωμένη εκδρομή. Το σύνολο των εκδρομέων (70) Ερμιονιδείς, πλην (6) από την περιοχή της Αργοναυπλίας.
Λίγο καθυστερημένα για ειδικούς λόγους..., θα προσπαθήσουμε με την βοήθεια μερικών εικόνων να σας μεταφέρουμε νοερά σ’ αυτούς τους τόπους, που κάποιoυς τους συνδέουν τόσα πολλά...

Αναχώρηση
Η έναρξη της εκδρομής άρχισε τα ξημερώματα της Δευτέρας 1ης του Οκτώβρη 2007 από την Ερμιόνη με επιβίβαση των πρώτων εκδρομέων και στη συνέχεια απ’ όλη την Ερμιονίδα, σε διώροφο λεωφορείο – πούλμαν. Οδηγοί του πούλμαν Δημήτρης Ζαφείρης και Δήμος Μουλάς. Αρχηγός εκδρομής και ξενάγηση στον Ελληνικό χώρο Αθανάσιος Μαρόγιαννης. Πρώτη διανυκτέρευση στην Κομοτηνή.

2η ημέρα: Αναχώρηση από την Κομοτηνή και αφού διαβήκαμε τα σύνορα των «Κήπων», διασχίσαμε την Ευρωπαϊκή Τουρκία. Στην πόλη Καισάνη δυο Ελληνίδες Κωνσταντινοπολίτισες ξεναγοί η Σοφία και η Μαρία, προστεθήκανε στη συντροφιά μας και από αυτή τη στιγμή άρχισε η ξενάγησή μας στο Τουρκικό έδαφος. Οι πρώτες όμορφες εικόνες ήταν όταν αντικρίσαμε τα στενά - Δαρδανέλια ή Ελλήσποντος (ονομασία από τις δυό γνωστές ιστορίες σύμφωνα με την παράδοση) Το απόγευμα της ίδιας ημέρας περαστήκαμε με φεριμπότ απέναντι στην Μικρασιατική Τουρκία στην παραλιακή πόλη Τσανάκ- Καλέ όπου και διανυκτερεύσαμε. Είναι μια ωραία μεγάλη και οργανωμένη πόλη - σ’αυτό βοηθάει πολύ και η θέση της. Οι πρώτες εικόνες που μας εντυπωσιάσανε εκεί εκτός των άλλων και δημιουργούν θλιβερή αντίθεση με τη χώρα μας ( κάτι που επαναλαμβανόταν σ’ όλο το ταξίδι μας με ότι αυτό σημαίνει για την Ελλάδα μας) η πρώτη ήταν το εθνικό τους σύμβολο – η ημισέληνος να κυματίζει παντού. Σε δημόσια κτήρια, καταστήματα, σπίτια, στα μεγάλα και μικρά πλοία μέχρι τα μικρά βαρκάκια, εργοστάσια, βιοτεχνίες κ.α. Και κάτι ακόμα που μας θυμίζει νοσταλγικά δικές μας αλλοτινές εποχές και έχει μεγάλη σημασία για την πειθαρχία και τη γενικότερη ανατροφή των παιδιών μας. Όλοι οι μαθητές του Δημοτικού σχολείου με τις μπλε ποδιές και τα άσπρα γιακαδάκια. Οι μαθητές του Γυμνασίου και του Λυκείου με καθορισμένη στολή αγόρια και κορίτσια.

3η ημέρα: Αναχώρηση από Τσανάκ –Καλέ με τελικό προορισμό τη Σμύρνη (Ισμήρ στην τουρκική γλώσσα) Πρώτος σταθμός μας και ξενάγηση η Αρχαία Τροία. Εδώ ο επισκέπτης συναντά το μύθο με την πραγματικότητα. Ένα μέρος του μύθου και της πραγματικότητας είναι ότι ο πόλεμος της Τροίας δεν έγινε για την Ωραία Ελένη, αλλά για εμπορικούς λόγους. Οι ανασκαφές που ξεκίνησαν το 1844 από τον Γερμανό έμπορο και - όχι αρχαιολόγο Ερρίκο Σλήμαν και στη συνέχεια από άλλους αρχαιολόγους, είναι σε μικρή έκταση και τα ευρήματα σε ότι αφορά την κτιριακή οργάνωση της πόλης, δεν ικανοποιούν τον επισκέπτη στο πρώτο αντίκρισμα του αρχαιολογικού χώρου. Ωστόσο ο Σλήμαν έκανε την ανακάλυψη που τον ενδιέφερε άλλωστε σαν έμπορα και είναι αυτή του λεγόμενου θησαυρού του Πριάμου. Πρόκειται για ένα μεγάλο θησαυρό από πολλά χρυσά αντικείμενα που μεταφέρθηκαν ως συνήθως στη Γερμανία. Στη συνέχεια μετά την ήτα των Γερμανών κατά τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο πήραν το μεγαλύτερο μέρος του θησαυρού οι Ρώσοι, όπου σήμερα φυλάσσεται στην Πετρούπολη στα μουσεία Πούσκιν και Ερμιτάζ. Τα υπόλοιπα είναι διασκορπισμένα στα δέκα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου.
Στη συνέχεια του ταξιδιού μας συναντήσαμε την πόλη Άσσο όπου κατά την αρχαιότητα ο Αριστοτέλης λειτούργησε την πρώτη φιλοσοφική σχολή. Από εδώ πέρασαν ο Απόστολος Παύλος και ο Ευαγγελιστής Λουκάς κηρύσσοντας τον Χριστιανισμό. Επόμενη αξιόλογη παραλιακή πόλη και τουριστικό θέρετρο της περιοχής που συναντήσαμε ήταν το Αδραμήδιον, με σύγχρονα οικοδομικά συγκροτήματα και βίλες, με χαρακτηριστικό της τούρκικης αρχιτεκτονικής (όπως παρατηρήσαμε γενικά σ’ όλα τα παράλια) βασισμένη στην αισθητική της ομοιομορφίας. Από την πόλη αυτή και μετά μέχρι τη Σμύρνη, αρχίζουν οι απέραντες εκτάσεις με τα εκατομμύρια ελαιόδενδρα αλλά ωστόσο, όπως μας είπαν οι ξεναγοί το λάδι για ευνόητους λόγους εξάγεται στο εξωτερικό ενώ η χρήση του από τα τούρκικα νοικοκυριά είναι πολυτέλεια. Γι’ αυτό το λόγο ο κόσμος χρησιμοποιεί το ηλιέλαιο.
Άλλη πανέμορφη παραλιακή πόλη που συναντήσαμε κατά τη διαδρομή μας ( πόλεις όλες ελληνικές) ήταν το Αϊβαλή με τα Μοσχονήσια ( πατρίδα του έλληνα Ακαδημαϊκού Ηλία Βενέζη) με ωραία δαντελωτά ακρογιάλια και σύγχρονους οικισμούς. ( Σ’ όλο το ταξίδι μας παρατηρήσαμε μεγάλο οικοδομικό οργασμό)
Συνεχίζοντας το ταξίδι μας επισκεπτήκαμε την πόλη Πέργαμο και τον αρχαιολογικό χώρο του Ασκληπιείου το περίφημο νοσοκομείο της αρχαιότητας. Η πόλη αυτή φημίζεται για την κατασκευή χειροποίητων χαλιών και την παραγωγή και κατεργασία του όνυχα.

Μετά από εκεί στον προορισμό μας για τη Σμύρνη όπου και διανυκτερεύσαμε συναντήσαμε άλλες δυο ελληνικές πόλεις τις Φώκιες και τη Μενεμένη. Κατά την είσοδο μας στη Σμύρνη που είναι μια πόλη τριών εκατομμυρίων κατοίκων προς το παρόν απογοητευτήκαμε – σύμφωνα με τη φήμη της –, διότι περάσαμε από λαϊκές πυκνοκατοικημένες και άναρχα δομημένες συνοικίες γεμάτες Τζαμιά με μιναρέδες ακόμα και λαμαρινόσπιτα. Αλλά η ομορφιά της πόλης είναι στις παραλιακές συνοικίες που θα αναφερθούμε παρακάτω.


4η ημέρα: Επισκεφτήκαμε αρχικά την πόλη της Αρχαίας Εφέσου. Πρόκειται για μια πόλη που αναπτύχθηκε στη Ρωμαϊκή εποχή και ειδικά επί αυτοκράτορος Θριανού και ο πληθυσμός της έφτασε την εποχή αυτή στους 200.000 χιλ. κατοίκους. Ο αρχαιολογικός χώρος σήμερα είναι πολύ μεγάλος και εντυπωσιακός. Εκτός των άλλων ο επισκέπτης μπορεί να δει ερειπωμένα αλλά σε καλή κατάσταση το παλάτι, το ωδείο, το νοσοκομείο, τη βιβλιοθήκη, το θέατρο που έχει μιλήσει και ο Απόστολος Παύλος, οικίες αξιωματούχων με πολύ ωραία ψηφιδωτά, τις φημισμένες δημόσιες τουαλέτες και το χαμάμ, το πορνείο, καθώς και το υδραυλικό σύστημα της πόλης που οι Ρωμαίοι ήταν ο πρώτος λαός σ’αυτές τις τεχνικές. Κατόπιν ανεβήκαμε το όρος Σελτζούκ για μια επίσκεψη στο Σπίτι της Παναγίας που σύμφωνα με την παράδοση μόνασε για αρκετό χρόνο μετά τη Σταύρωση του Ιησού. Ο χώρος σήμερα επιτηρείται από την Καθολική Εκκλησία.

Στη συνέχεια επισκεπτήκαμε κοντά στην περιοχή το Ναό (ερειπωμένος σήμερα) το Άγιου Ιωάννη του Θεολόγου ο οποίος όταν γύρισε από την Πάτμο που έγραψε την Αποκάλυψη, πέθανε στο μέρος αυτό. Χρόνια πολλά αργότερα όταν ανακάλυψαν τον τάφο του, ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός έκτισε προς τιμή του ένα μεγαλοπρεπή ναό.
Η ξενάγηση αυτής της ημέρας τελείωσε με την επίσκεψη μας σε μια ωραία και πολύ τουριστική παραλιακή πόλη το Κουσάνταση που θεωρείται η Ρόδος της Τουρκίας. Επιστροφή το βράδυ στη Σμύρνη για διανυκτέρευση.

5η ημέρα: Ξεναγηθήκαμε στην πόλη της Σμύρνης, που ιστορία της αρχίζει 5000 χιλ. χρόνια π.Χ. Το όνομα της το πήρε από την αρχηγό των Αμαζόνων Ισμύρνα που σύμφωνα με την παράδοση κατοίκησαν εδώ. Σήμερα είναι η 5η πόλη της Τουρκίας σε πληθυσμό ( το 30% είναι Κούρδοι) και το δεύτερο λιμάνι μετά της Κωνσταντινούπολης. Η οικονομία της πόλης στηρίζεται κυρίως στη μεγάλη βιομηχανία, τη ναυτιλία και το εμπόριο. Όπως προαναφερθήκαμε το αξιοποιημένο μέρος της πόλης είναι η παραλία γύρω από το τεράστιο λιμάνι της και συγκεκριμένα οι πρώην παλιές ελληνικές συνοικίες Κορδελιό ( αλυσίδα στα τούρκικα) Κορδών και Κονάκ. Κατά την έξοδό μας απ’ την πόλη στη νότια πλευρά παρατηρήσαμε πολύ ωραία νεόδμητα οικοδομικά συγκροτήματα σε αντίθεση με τη βόρεια πλευρά που στο εσωτερικό της είναι υποβαθμισμένη. Περπατώντας στη νότια παραλία του Κονάκ και του Κορδών σταθήκαμε για λίγο στη μαρτυρική προκυμαία της φυγής των Ελλήνων (το συνωστισμό κατά την ιστορικό κα Ρεπούση κι’ολων αυτών που εμπλέκονται σ’ αυτή την παραχάραξη της ιστορίας) Σταθήκαμε εκεί για να φέρουμε νοερά στη μνήμη μας αυτές τις τραγικές στιγμές, τις οποίες μόνο με τη γνώση της αληθινής ιστορίας μπορούμε να τις αποφύγουμε στο μέλλον.

6η ημέρα: Αφήσαμε την Σμύρνη και πήραμε το δρόμο της επιστροφής για την πατρίδα, αλλά από άλλο δρόμο. Προορισμός μας η παραλιακή πόλη του Τσεσμέ και επιβίβαση σε φεριμπότ για τη νήσο Χίο. Στο δρόμο μας κάναμε μια στάση στο πρώην ελληνικό χωριό Αλάτσατα που τώρα κατοικείται από Τούρκους Κρητικούς που ήρθαν εδώ με την ανταλλαγή. Επισκεπτήκαμε πρώην χριστιανική εκκλησία που σήμερα είναι Τζαμί,- της οποίας το τέμπλο της που σώζεται μέχρι σήμερα έχει φιλοτεχνήσει ο μεγάλος Τηνιακός γλύπτης Γιαννούλης Χαλεπάς. Τελικά φθάσαμε στο Τσεσμέ μια γραφική κωμόπολη που απ’ το λιμάνι της επιβιβαστήκαμε στο φεριμπότ αποχαιρετώντας τη Τουρκία και με ανάμικτα συναισθήματα... πατήσαμε το πόδι μας πάλι σε ελληνικό έδαφος.


Στη Χίο στην ομώνυμη πρωτεύουσα του νησιού.
Αρχικά περιπλανηθήκαμε στην παραλία και στο εσωτερικό για μια γνωριμία με την πόλη και τους κατοίκους της, και στη συνέχεια επισκεπτήκαμε τα Μαστιχοχώρια – εκεί που παράγεται η μαστίχα αυτό το σπάνιο θαμνοειδές φυτό-, και κατόπιν το μεσαιωνικό χωριό Μεστά. Πρόκειται για ένα πετρόκτιστο χωριό ( και έτσι διατηρείται οι εξωτερικοί τοίχοι δεν είναι επιχρισμένοι) που όμως μας πληροφόρησαν είχε κτιστεί από τους Ενετούς και η αρχιτεκτονική του είναι τέτοια που αποτελεί ένα κλειστό κάστρο. Με παρέμβαση της αρχαιολογίας και με αναστηλώσεις διατηρείται και αποτελεί ένα μουσείο και μνημείο της ιστορίας. Στο κέντρο του χωριού βρίσκεται η πανέμορφη εκκλησία των Ταξιαρχών που όπως μας είπαν, τα παλιά χρόνια αποτελούσε μέρος του κάστρου.





Κατόπιν επισκεπτήκαμε το χωριό Πυργί που κύριο χαρακτηριστικό της αρχιτεκτονικής παράδοσης του οικισμού είναι οι καλλιτεχνικές εξωτερικές τοιχογραφίες πάνω στο σουβά των σπιτιών.
Τελευταία μας επίσκεψη ήταν ψηλά σ’ ένα λόφο στο ιστορικό μοναστήρι του Άγιου Μηνά όπου εκεί έγινε η μεγάλη σφαγή των Χιωτών από τους Τούρκους το 1822, όταν πολλοί κάτοικοι του χωριού είχαν καταφύγει εκεί για να κρυφτούν. Είχαν όμως την ατυχία να προδοθούν από το κλάμα μωρών παιδιών. Σήμερα στο μοναστήρι φυλάσσονται σε οστεοφυλάκια τα οστά των σφαγιασθέντων.
Το βράδυ της ίδιας ημέρας επιβιβασθήκαμε στο πλοίο «Θεόφιλος» και το πρωί αποβιβασθήκαμε στο λιμάνι του Πειραιά. Από εκεί πήραμε το δρόμο της επιστροφής για την Ερμιονίδα.

Φώτο1) Ο Δούρειος ίππος που χρησιμοποιήσανε στην αμερικάνικη κινηματογραφική ταινία «η Τροία». Σήμερα κοσμεί την παραλία του Τσανάκ Καλέ. 2) Ξενάγηση στην αρχαία Τροία
3) Ο χριστιανικός ναός των Ταξιαρχών εγκαταλειμμένος στα Μοσχονήσια του Αϊβαλή
4)5) Από την ξενάγησή μας στην πόλη της Αρχαίας Εφέσου 6) Η πόλης – τουριστικό θέρετρο Κουσάνταση 7) Η παραλιακή κεντρική πλατεία στην συνοικία Κονάκ της Σμύρνης 8) Εικόνα από το χωριό Μεστά της Χίου 9) Εκκλησία στο χωριό Πυργί με τα τοπικά εξωτερικά φιλοτεχνήματα.

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΔΑΜΑΛΙΤΗΣ
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------