Μετά από μακρά σιωπή κτύπησε συναγερμός! στο υποδιάλυση - χοιροστάσιο blog…

Μετά από μακρά σιωπή κτύπησε συναγερμός! στο υποδιάλυση - χοιροστάσιο blog…
ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ

Κυριακή, 6 Αυγούστου 2017

Η συνέχεια από τη χθεσινή σημαντική για τον τόπο μας εκδήλωση …

…με τον εορτασμό των γενεθλίων  του περιοδικού μας 
«Στην Ερμιόνη άλλοτε και τώρα» 
(δηλαδή τα 9 χρόνια ύπαρξής του  και τα 20 τεύχη)


- για την προηγούμενη αναφορά >>> ΕΔΩ...



 Ο πρόεδρος της Εταιρίας Μελετών Ερμιονίδας καθηγητής Λίνος Μπενάκης 
κατά την παρουσίαση του περιοδικού στη χθεσινή εκδήλωση

Η ομιλία του Γιάννη Σπετσιώτη 
μέλους της συντακτικής επιτροπής του περιοδικού, 
στη χθεσινή εκδήλωση στο Πνευματικό Κέντρο Ερμιόνης
 (σχολείο Συγγρού)


Σας ευχαριστούμε όλους που βρίσκεσθε σήμερα εδώ για να γιορτάσουμε τα γενέθλια του περιοδικού μας δηλαδή, τη συμπλήρωση 9 χρόνων της κυκλοφορίας του και την έκδοση του 20ου τεύχους.
Ήταν καλοκαίρι του 2008 και ενώ η παρέα απολάμβανε το μπάνιο, στο περιώνυμο παγκάκι στο Μπίστι, σκεφθήκαμε και σχεδόν «παρορμητικά» αποφασίσαμε την έκδοση ενός πολιτιστικού εντύπου, που θα μεταφέρει το άρωμα του χθες και τον καθαρό αέρα του σήμερα της Ερμιόνης και όλης της επαρχίας  στους συμπολίτες μας. 
Ενός εντύπου ποικίλης θεματολογίας, για την ιστορία, την τέχνη, την παράδοση, τη θρησκευτική και κοινωνική ζωή, λάφυρα της μνήμης και δώρα ανεκτίμητα που απλόχερα ο θεός χάρισε στον τόπο μας. 
Οι καιροί και τότε δεν ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκοί.
– Κορυφαίες εφημερίδες έκλειναν, τυπογραφία καταργούνταν και η δυναμική του διαδικτύου, που είχε μπει για τα καλά στη ζωή μας, εξασφάλιζε στους αναγνώστες την ταχύτητα, την ευκολία  στην επικοινωνία, αλλά και την οικονομία στην ενημέρωση.

Στο όνομα όμως της αγάπης για τον τόπο και παρά τα εμπόδια που συνεχώς προέκυπταν, εμείς το τολμήσαμε. Πραγματοποιήσαμε το όνειρό μας ακούγοντας τη φωνή της καρδιάς μας και διαμορφώσαμε ένα ζωντανό, συναισθηματικό και δυναμικό σημείο συνάντησης όλων μας. Και εδώ επιβάλλεται να σταθώ και να αναφερθώ στην χαρά και την ικανοποίηση που ένιωσαν αλλά και στη στήριξη που μας παρείχαν δύο πρόσωπα, στα οποία πρώτα ανακοινώσαμε την απόφασή μας. Στον αείμνηστο Απόστολο Γκάτσο και στον πρόεδρο της Εταιρίας  Μελετών Ερμιονίδας κ. Λίνο Μπενάκη. Θα μνημονεύσω όμως και όλους τους συνεργάτες από τους πρώτους μέχρι τους τελευταίους που έχουν ξεπεράσει τους 40.
Άνοιξαν την αγκαλιά τους και χωρίς επιφυλάξεις   και ενδοιασμούς πρόσφεραν τις εργασίες τους. 
Σήμερα, κάποιοι απ' αυτούς, όπως  ο δάσκαλος Δημήτρης Δουρούκος, ο Λάμπης Παυλίδης, έχουν  φύγει από τη ζωή. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τους σκεπάζει. 
Φυσικά δεν θα παραλείψω να αναφέρω και όλους εσάς που το διαβάζετε,  το στηρίζετε με τα ενθαρρυντικά σας λόγια, τα συναισθήματά σας αλλά και την οικονομική σας ενίσχυση. Σας ευχαριστούμε  πολύ.

Επανέρχομαι. Μέσα από τις σελίδες του περιοδικού, γνωρίζουμε καλλίτερα τον τόπο που γεννηθήκαμε, που ζούμε ή εργαζόμαστε. 
Κάθε κομμάτι της στεριάς  και της θάλασσάς του έχει να  διηγηθεί τη δική του ιστορία και έτσι αβίαστα, ανακαλύπτουμε τις ομορφιές και τις χάρες του. 
Συνειδητοποιούμε τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες μας. 
Καταθέτουμε τις αναμνήσεις και τα βιώματά μας, γιατί όπως λέει ένας εξαιρετικός στίχος του Κραουνάκη «Ο τόπος θέλει αγάπη για να γίνει ανάμνηση»  
Είναι όμως το περιοδικό και μέσο θεραπευτικό. Επιτελεί κοινωνική θεραπεία, αφού ξανασμίγει τους ανθρώπους της και απευθύνεται στα συλλογικό πρόσωπο της μικρής μας κοινωνίας. 
Το ταξίδι του σας διαβεβαιώνω συνεχίζεται γαληνεμένο, νοσταλγικό, ελπιδοφόρο, όπως ακριβώς το είχαμε φανταστεί και το θέλαμε. Παρά την τεράστια   οικονομική κρίση που ξέσπασε και μέχρι σήμερα, δυστυχώς, μας ταλανίζει και δεν έχουμε καταφέρει να την ξεπεράσουμε. 
Πολλοί υποστηρίζουν σε καιρούς στενάχωρους και χαλεπούς, ο Πολιτισμός  γίνεται καταφύγιο των ανθρώπων. Σε καιρούς κρίσης και αβεβαιότητας ο Πολιτισμός ανθεί και οι άνθρωποι γίνονται πιο στοχαστικοί και ξαναβρίσκουν το χαμένο τους εαυτό. «Πολιτισμικά όμως κεκτημένα δεν υπάρχουν. Τον πολιτισμό δεν τον κληρονομείς αλλά τον κατακτάς» Για να τον κατακτήσεις χρειάζονται πρόσωπα με όραμα, ικανότητες, σκληρή δουλειά, γνώση, μεθοδικότητα, έμπνευση, εντιμότητα, αξιοσύνη. Άνθρωποι που προάγουν το διάλογο, υποτάσσουν τον ατομισμό και τον εγωισμό τους, αποκλείουν το θυμό και ξέρουν να δρουν και να εργάζονται ενωτικά και συλλογικά. 
Μια αφρικανική   παροιμία λέει: Αν θες να πας γρήγορα, πήγαινε μόνος σου. Αν θες να πας μακριά πήγαινε με τους άλλους. 
Η μονοιασμένη συνύπαρξη και ομαδικότητα αποτελούν την καλύτερη και αποτελεσματικότερη συνταγή για να αναδείξουμε το φυσικό, ιστορικό και πολιτιστικό κάλος  της περιοχής μας. 
Θέλω να πιστεύω πως και ως ομάδα έκδοσης του περιοδικού, υπηρετούμε αυτό το αξιακό  σύστημα και αυτή την ιδέα με ενθουσιασμό και ανιδιοτέλεια. 
Γι’ αυτό και νιώθουμε στιγμές ευτυχίας κι’ όχι κατ’ ανάγκη επιτυχίας, όταν η συλλογική προσπάθεια καρποφορεί. Αλλά κι’ από τις αποτυχίες μας μαθαίνουμε, όπως βελτιωνόμαστε και από την καλόπιστη κριτική απ’ όπου κι’ αν προέρχεται. 
Το σίγουρο πάντως είναι, πως στην αγκαλιά της πατρίδας μας αισθανόμαστε προστατευμένοι και άτρωτοι. Η Ερμιόνη, η Ερμιονίδα, μας αγκαλιάζει όλους. 
Αισιοδοξία λοιπόν κι’ ας είναι ή φαίνονται δύσκολα τα πράγματα!  «Σήμερα το μέλλον έχει όσο ποτέ άλλοτε ανάγκη τη γενναιοδωρία του παρόντος» 
Στο όνομα λοιπόν της αγάπης για τον τόπο μας, ο καθένας ας προσφέρει για την αναβάθμιση και την ανάδειξή του, ό,τι πολυτιμότερο έχει. 
Τη βαθιά καρδιά του. 
Το οφείλει!
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Η ομιλία της Βιβής Σκούρτη



Σήμερα το περιοδικό μας γιορτάζει, και σας καλέσαμε να γιορτάσουμε μαζί.
Θεωρώ πως  νιώθετε κι εσείς τη φλόγα που μας καίει και το κάνει να λάμπει. Όντως η εποχή μας είναι δύσκολη και βαριά, όμως εμείς επιμένουμε, και επιμένουμε γιατί προφανώς έχουμε κάτι να πούμε.
Για εμάς η συγγραφή και έκδοση του Περιοδικού αποτελεί καταφύγιο και καταφυγή. Από εκείνο αντλούμε αισθητική απόλαυση, κρατιόμαστε ψυχικά. Διαμέσου αυτού και εξαιτίας του δημιουργήσαμε δεσμούς, αφού η διανομή του δεν περιορίζεται μόνο στην Ερμιόνη, σημάδι φωτεινό και δυνατότητα επικοινωνίας με άλλους πολλούς ανθρώπους, είτε αυτοί είναι αρθρογράφοι, είτε είναι αναγνώστες του, αλλά και με εστίες Πολιτισμού, αφού το περιοδικό μας κοσμεί τις βιβλιοθήκες της Βουλής των Ελλήνων, του Ναυπλίου, της Αργολικής Αρχειακής Βιβλιοθήκης, των Γενικών Αρχείων του Κράτους, της Νίκαιας, του Κρανιδίου, της  Ερμιόνης, του Πειραιά.
Αποτελεί προϊόν συνεργασίας γιατί πιστεύουμε στη δύναμη των πολλών ανθρώπων, γιατί  οι συνεργασίες πάντα βοηθάνε, γιατί η συνέργεια είναι καταλύτης ποιότητας. Για εμάς προέχει η συνύπαρξη, ταυτόχρονα με την ύπαρξή του. Υπάρχουμε ως μέλη μιας οργανωμένης συλλογικότητας με την προσωνυμία Εταιρεία Μελετών Ερμιονίδος, που δεν πνίγεται στο Εγώ αλλά εντάσσεται στο Εμείς.
Διαβάστηκε, συζητήθηκε, αγαπήθηκε, διώχθηκε, λοιδορήθηκε, όχι από πολλούς από έναν, παρά ταύτα βρίσκεται αισίως στη 20η  έκδοσή του και σε πείσμα «ανθρώπου» και καιρών εξακολουθεί να υπάρχει και είμαστε έτοιμοι για την έκδοση του 21ου.
Στην ομάδα μας υπάρχει μια δυναμική, μια πνευματική κινητικότητα με δημιουργικές εκρήξεις.  Σ’ αυτό αποτυπώνουμε τις αισθήσεις, τα συναισθήματα  και την ατμόσφαιρα που μας περιβάλλει. Ανακαλύπτουμε τη γλυκύτητα της επαφής, το ζείδωρο των συζητήσεων, τους προβληματισμούς για την κοινωνία, την πόλη μας, το μέλλον της.
Υπήρχε εξ αρχής και εξακολουθεί να υπάρχει από το αναγνωστικό μας κοινό θερμό καλοσώρισμα και εκφράσεις αναμονής, αποδοχής κι αγάπης.
Το αναγνωστικό κοινό μας είστε εσείς που μας τροφοδοτείται,  ανασύροντας μνήμες από το μακρινό παρελθόν κι όσο  συνεχίζετε  να επιθυμείτε, να στηρίζετε οικονομικά  θα συνεχίσει να αναπτύσσεται και να εκδίδεται προσφέροντας ποιότητα, θα συνεχίσει να μας τρατάρει χαρές κι ομορφιές.
Είναι αλήθεια ότι οι νεώτερες γενιές δε μας διαβάζουν. Ξέρετε δεν επιδιώκουμε, ούτε και χρειάζεται να αναστήσουμε το παρελθόν, μπορούμε όμως να μάθουμε από αυτό, και δεν πειράζει να περπατάμε πότε-πότε στα περασμένα. Θα δανειστώ το σύνθημα του Ομίλου Σταύρου Νιάρχου που λέει: «Για να προχωρήσεις μπροστά πρέπει πρώτα να κοιτάξεις πίσω».
Για τη διάνθιση των κειμένων και των άρθρων χρησιμοποιούμε παλιές ασπρόμαυρες φωτογραφίες, με μια σχέση ταξιδιάρικη εικόνας – λόγου, είναι αυτές που εσείς πρόθυμα μας προσφέρετε.
Ένα ταξίδι περιπλάνησης είναι το Περιοδικό μας μέσα από τις σελίδες του ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ.
Στιγμιότυπα από τοπία και ανθρώπους και αντικείμενα που αναδεικνύονται με το λόγο.
Η γραφή αγαπητοί μας αναγνώστες, είναι μεγάλο βάσανο. Απαιτεί πολύ χρόνο και αποκλειστικό δόσιμο. Ασίγαστο πόθο για την αποτύπωση της ιστορίας και το περιοδικό περιπλανιέται σ΄ έναν κόσμο που έχει χαθεί,  ανασύροντας μνήμες και βιώματα μιας άλλης εποχής.
Τα τεύχη του Περιοδικού μας φιλοξενούν ένα μεγάλο αφιέρωμα στη ζωή και στη δουλειά -και εδώ ας θυμηθούμε τον δικό μας Λάμπη Παυλίδη με το θαλασσινό απόσταγμα ζωής στα κείμενά του. Απόμαχοι δάσκαλοι κατά κύριο λόγο, καταγράφουμε  ιστορικά γεγονότα, λαογραφικά έθιμα, θρύλους και παραδόσεις, τη ντοπιολαλιά του τόπου με μόνο εφόδιο την όρεξη για γνώση, για διάσωση. Συγκεντρώνουμε στοιχεία, ταξινομούμε, καταγράφουμε, ανιχνεύουμε, παρατηρούμε.  Οι μνήμες δίνουν τη θέση τους στον κειμενικό κόσμο καταγράφοντας τις ιδιαιτερότητες των τοπικών κοινωνιών, των ατομικών εκφράσεων και απόψεων.
Υπερβαίνουμε τις οικονομικές και οικογενειακές ανάγκες μας –οικονομικές μας αποκοτιές- δίνουμε μάχη με τις τσέπες μας, στην πρωτόγνωρη οικονομική σφίξη.
Όμως δεν θα περισταλούμε τώρα, αλλά θα επιτεθούμε στους καιρούς με τη συνέπειά μας, με τον πολιτισμό μας, με τη γραφή μας και με τη δική σας ηθική και οικονομική στήριξη. Θα φανούμε αντάξιοι των προσδοκιών που περιμένει το ωραίο και το αληθινό.
Η μυρωδιά του χαρτιού και του μελανιού μεταδίδει φως και ευλογία σε εμάς και στους αναγνώστες μας.
Δύσκολοι αλήθεια οι δρόμοι που ακολουθούμε, μα παρά τις υποκειμενικές και αντικειμενικές δυσκολίες έχοντας κατά νου τους παρακάτω στίχους προχωράμε:
«…ως και τα σύννεφα είναι ναρκοθετημένα
το νου σας, από μας η άνοιξη εξαρτάται»

Ο ΕΛΥΤΗΣ (Μαρία Νεφέλη)


Δεν υπάρχουν σχόλια: