Μετά από μακρά σιωπή κτύπησε συναγερμός! στο υποδιάλυση - χοιροστάσιο blog…

Μετά από μακρά σιωπή κτύπησε συναγερμός! στο υποδιάλυση - χοιροστάσιο blog…
ΚΛΙΚ ΣΤΗ ΦΩΤΟ...

Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

Νέο βιβλίο αφιερωμένο στην εκπαίδευση της Ερμιόνης από τους άοκνους εκπαιδευτικούς Γιάννη Σπετσιώτη και Τζένη Ντεστάκου

Συμβολική ημέρα (με τον εορτασμό των Τριών Ιεραρχών)  επέλεξαν να παρουσιάσουν το νέο τους συγγραφικό έργο ...
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
[...]Το βιβλίο μας είναι αφιερωμένο σε τρεις Ανθρώπους της Παιδείας. 
Στον Δημήτρη Κουκουλομμάτη, Πανεπιστημιακό Δάσκαλο, που για χρόνια δίδαξε ήθος και μετέδωσε γνώσεις σε χιλιάδες εκπαιδευτικούς. Στους δικούς μας, Απόστολο Γκάτσο, Φιλόλογο και Κώστα Παπαμιχαήλ, Μαθηματικό, που στο όνομα της αγάπης για τη γενέτειρά τους βοήθησαν την εκπαίδευση και τον πολιτισμό της Ερμιόνης.
Γη ελαφρά και ευγνωμονούσα.
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΡΜΙΟΝΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΗ 
ΚΑΙ ΟΘΩΝΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟ (1829-1862)

Η Ιστορία της Εκπαίδευσης της Ερμιόνης θεωρούμε πως χωρίζεται σε δύο μεγάλες περιόδους. Η πρώτη έχει ως αφετηρία την 5η Αυγούστου 1829, όταν ο πληρεξούσιος της Ερμιόνης και αγωνιστής της Επανάστασης Σπύρος Μερκούρης, κατέθεσε στην Δ΄ Εθνική Συνέλευση των Ελλήνων, στο Άργος, επιστολή, αιτούμενος για πρώτη φορά «τη σύσταση» σχολείου στην πόλη μας. Η ως άνω περίοδος, με σημαντικούς ενδιάμεσους σταθμούς, διήρκησε 100 χρόνια και ολοκληρώθηκε το 1928-1929, με την από κοινού φοίτηση αγοριών και κοριτσιών της Ερμιόνης στο σημερινό «παλαιό» Δημοτικό Σχολείο.[1] Η δεύτερη περίοδος, εξίσου ενδιαφέρουσα με την πρώτη, ξεκινά από το σχολικό έτος 1928-1929 και φτάνει μέχρι τις μέρες μας.

Το βιβλίο μας αναφέρεται στις τρεις πρώτες δεκαετίες της Α΄ περιόδου και συγκεκριμένα στην Καποδιστριακή και Οθωνική εποχή (1829-1862). Η έρευνα, ωστόσο, που επιχειρούμε στην εκπαιδευτική ζωή της πόλης μας, με στόχο τη σταδιακή δημοσιοποίησή της, καλύπτει μια εκατονταετία, από το 1829-1929.
Στο μεγάλο άλμα που τολμήσαμε πίσω στον χρόνο σταθήκαμε ιδιαίτερα τυχεροί. Μας «περίμεναν» διακριτικά και σιωπηλά γραπτές μαρτυρίες και έγγραφα, που επιζητούσαν να αποκαλύψουν τη -μέχρι εκείνη τη στιγμή- άδηλη και μυστική ζωή τους. Η «ανακάλυψη» αυτού του υλικού, φωνή της γενέτειρας πνιγμένη απ’ τα χρόνια, ήταν για μας συγκινητική και ευλογημένη. Καθημερινά και όσο η έρευνά μας προχωρούσε μας πλημμύριζαν πρωτόγνωρα συναισθήματα κι ένας αδιόρατος φόβος, μήπως «γλιστρήσει μέσα απ’ τα χέρια μας η αλήθεια των λόγων τους». Έτσι με ευθύνη και σεβασμό επιχειρήσαμε την αποτύπωσή τους!
Στη διάρκεια του ταξιδιού μας στο εκπαιδευτικό παρελθόν της πόλης μας συναντήσαμε και τους τόπους μάθησης, τα σχολεία της πατρίδας μας. Τα τρία επιβλητικά και αξιοπρόσεχτα κτήρια Καποδιστριακό, Συγγρού και Παλαιό Δημοτικό, ναούς της γνώσης, της αισθητικής και του πολιτισμού, δείγματα ακμής της τοπικής κοινωνίας. Αξιοθέατα μνημεία της Ερμιόνης, που οι τοπικές αρχές, οι σύλλογοι και ιδιαίτερα οι κάτοικοι της πόλης μας σεβάστηκαν και διατήρησαν.
Καθώς συνθέτουν κι εκείνα την Ιστορία της Εκπαίδευσης της πόλης μας, τα περιηγηθήκαμε, για να μάθουμε τη φανερή και μυστική ζωή τους. Προσέξαμε την αρχιτεκτονική, το σχέδιό τους, τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για να οικοδομηθούν. Προβληματιστήκαμε για την επιλογή της θέσης τους. Παρατηρήσαμε τις προδιαγραφές τους, τις αίθουσες διδασκαλίας, τα μεγάλα παράθυρα, τις επιβλητικές εισόδους, τα προαύλια. Είδαμε και τη σημερινή τους χρήση ως χώρων στέγασης της Δημοτικής Αρχής και Κέντρων Πολιτισμού. Πρόκειται για τρία κτήρια ιερά, που η επαφή μαζί τους βοηθάει να γνωρίσουμε καλύτερα και να αγαπήσουμε περισσότερο την πόλη που ζούμε.
Το βιβλίο μας είναι αφιερωμένο σε τρεις Ανθρώπους της Παιδείας. Στον Δημήτρη Κουκουλομμάτη, Πανεπιστημιακό Δάσκαλο, που για χρόνια δίδαξε ήθος και μετέδωσε γνώσεις σε χιλιάδες εκπαιδευτικούς. Στους δικούς μας, Απόστολο Γκάτσο, Φιλόλογο και Κώστα Παπαμιχαήλ, Μαθηματικό, που στο όνομα της αγάπης για τη γενέτειρά τους βοήθησαν την εκπαίδευση και τον πολιτισμό της Ερμιόνης.
Γη ελαφρά και ευγνωμονούσα.
Γιάννης Σπετσιώτης -  Τζένη Ντεστάκου




[1]Πρβλ. Μ.Χ. Παπαβασιλείου: «Θρύλοι και παραδόσεις της Ερμιόνης», σελ.280
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Το εκ των υστέρων άρθρο τους που αναρτήσαμε στις 7/ Φεβρουαρίου 2016  ενώθηκε με το πιο πάνω καθ' ότι σχετικό, για λόγους  συνολικής παρουσίασης  στο blog...

Αφιέρωμα στα Ελληνικά Σχολεία Κρανιδίου (Μάσητος) και Ερμιόνης. Η ίδρυση και ο πρώτος χρόνος λειτουργίας τους


[...] Ως Ελληνοδιδάσκαλοι, αρχικά, διορίζονταν κάτοχοι απολυτηρίου του 4/ταξίου Γυμνασίου, έπειτα από επιτυχείς εξετάσεις ενώπιον Επιτροπής. 
Στα πρώτα χρόνια λειτουργίας των Ελληνικών Σχολείων, ιδιαίτερα στις επαρχιακές πόλεις, φοιτούσε περιορισμένος αριθμός κοριτσιών....
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Τα Ελληνικά Σχολεία Κρανιδίου (Μάσητος) και Ερμιόνης 
- Η ίδρυση και ο πρώτος χρόνος λειτουργίας τους

Γιάννης Σπετσιώτης – Τζένη Ντεστάκου

Σύντομη εισαγωγή
Ελληνικά Σχολεία (Ε.Σ.) ή Σχολαρχεία ονομάζονταν τα σχολεία κατώτερης βαθμίδας της Μέσης Εκπαίδευσης, που ιδρύθηκαν με το διάταγμα της 31ης-12-1836. Στην Α΄ τάξη των Ελληνικών Σχολείων γράφονταν, μετά από εισαγωγικές εξετάσεις, οι απολυόμενοι μαθητές της Δ΄ τάξης των Δημοτικών Σχολείων. Οι εκπαιδευτικοί που δίδασκαν σ’ αυτά λέγοντανΕλληνοδιδάσκαλοι, ενώ ο Διευθυντής των Σχολείων Σχολάρχης. Ως Ελληνοδιδάσκαλοι, αρχικά, διορίζονταν κάτοχοι απολυτηρίου του 4/ταξίου Γυμνασίου, έπειτα από επιτυχείς εξετάσεις ενώπιον Επιτροπής. Στα πρώτα χρόνια λειτουργίας των Ελληνικών Σχολείων, ιδιαίτερα στις επαρχιακές πόλεις, φοιτούσε περιορισμένος αριθμός κοριτσιών. Τα σχολεία αυτά καταργήθηκαν με τον Νόμο 4373/1929 και την ίδρυση των εξαταξίωνδημοτικών σχολείων και γυμνασίων.
Το Ελληνικό Σχολείο Μάσητος (Κρανιδίου)
Στις 23 Νοεμβρίου 1840 συνήλθε για πρώτη φορά σε μια ιστορική συνεδρίαση «το Δημοτικόν Συμβούλιον του Μάσητος δια να σκεφθή περί συστάσεως Ελληνικού Σχολείου εις τον Δήμον». Με το υπ΄ αρ. 56/23-11-1840 σχετικό έγγραφο το Δημοτικό Συμβούλιο:
1.   Προτείνει προς διορισμό στο υπό ίδρυση σχολείο τον Ελληνοδιδάσκαλο Ανδρέα Πέπα, κάτοχο των τυπικών προσόντων διορισμού.
2.   Ορίζει τον μισθό του Ελληνοδιδασκάλου στις 125 δραχμές μηνιαίως για τα επόμενα τρία χρόνια αναφέροντας και τις υποχρεώσεις του.
3.   Παρέχει τη δυνατότητα φοίτησης στο σχολείο μαθητών που θα εκδηλώσουν ενδιαφέρον από τις γειτονικές περιοχές, κατόπιν συμφωνίας με τον Ελληνοδιδάσκαλο.
4.   Εξουσιοδοτεί τον Δήμαρχο να ενεργήσει τα δέοντα για τον διορισμό του Ελληνοδιδασκάλου όσο το δυνατόν συντομότερα.
5.   Βεβαιώνει πως έχει προβλεφθεί η σχετική πίστωση και είναι καταγεγραμμένη στον προϋπολογισμό του έτους 1839.
Το Ελληνικό Σχολείο Μάσητος λειτούργησε για πρώτη φορά το 1841 με πρώτο Ελληνοδιδάσκαλο τον Ανδρέα Πέπα. Η λειτουργία του συνεχίστηκε αδιάκοπα για 88 χρόνια μέχρι το 1929, οπότε και καταργήθηκε.
Το Ελληνικό Σχολείο Ερμιόνης
Το Ελληνικό Σχολείο στην Ερμιόνη ιδρύθηκε με Β.Δ. που δημοσιεύτηκε στο υπ. αρ. 254/30-9-1890 Φ.Ε.Κ. και λειτούργησε άμεσα το σχολικό έτος 1890-1891. Πρώτος Ελληνοδιδάσκαλος ήταν ο Στέφανος Δούκας και οι μαθητές που γράφτηκαν στο Σχολείο τη χρονιά αυτή ήταν οι παρακάτω δεκαέξι (16).

Ανδρόνικος Λαζ. Καρβελάς
Ιωάννης Παν. Φασιλής
Ιωάννης Διον. Στεργίου
Κυριάκος Ηρακ. Μάλλωσης
Δημήτριος Νικ. Νικολάου
Δημήτριος Βασ. Παπα-Νάκος
Γεώργιος Ιωαν. Δεληγιάννης
Εμμανουήλ Ιωαν. Δεληγιάννης
Σπυρίδων Δημ. Μανουσάκης
Ανάργυρος Κ. Καραγιάννης
Άγγελος Ευστρ. Ζωγράφος
Μιχάλης Ιωαν. Λαζάρου
Ευστράτιος Αναργ. Πασχάλης
Γεώργιος Π. Νίκας
Παναγιώτης Δημ. Χόντας
Γεώργιος Αναρ. Μερτύρης

Οι προαναφερόμενοι μαθητές ήσαν γεννημένοι στην Ερμιόνη και είχαν ηλικία 10-15 ετών. Στην Α΄ τάξη του Ελληνικού Σχολείου γράφτηκαν τη 10η Νοεμβρίου 1890 με το απολυτήριο της Δ΄ τάξης Δημοτικού Σχολείου Ερμιόνης. Τα μαθήματα που διδάχθηκαν ήταν τα εξής έξι (6): Ελληνικά, Μαθηματικά, Θρησκευτικά, Ιστορία, Γεωγραφία και Καλλιγραφία. Η διαγωγή των μαθητών είχε τρεις διαβαθμίσεις, «Επαινετή 10», «Κοσμία 8» και «Καλή 4». Η βαθμολογία των μαθημάτων γινόταν με 10/βαθμη κλίμακα και άριστα το 10. Ο μέσος όρος προόδου έβγαινε με κλασματικό αριθμό π.χ. 8 36/42 και είχε ανάλογο χαρακτηρισμό (Άριστα, Πολύ καλά, Καλά, Μέτρια).

Σημείωση
Το παρόν αποτελεί προδημοσίευση της έρευνάς μας με θέμα: «Τα Ελληνικά Σχολεία Κρανιδίου & Ερμιόνης – Πορεία στον χρόνο»
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------..
ΥΓ.  του blogger: Περιμένουμε με ανυπομονησία τη δημοσίευση της έρευνας του πιο πάνω θέματος, καθ΄ότι  και το ενδιαφέρον των αναγνωστών είναι πολύ μεγάλο όπως μας ενημερώνουν…

Δεν υπάρχουν σχόλια: